notification icon
Θα θέλατε να σας ενημερώνουμε για τα έκτακτα γεγονότα ;

Ένδυμα: Ανθρώπινη επινόηση

slider_image

Μοιράσου το άρθρο:

16-11-2023

Γράφει η Ελένη Παπατσώρη

Προσπέρασα την ασθένεια του αιώνα, μια άδεια ντουλάπα για κωμωδία, αλλά και χωρίς πάτο.
Ντύθηκα το φαγουρωτό ένδυμα της γνώσης για να διαλύσω τα τα σκοτάδια μου.
Όχι δεν είναι Χίμαιρα!

Ενδυμασία είναι το σύνολο των εξωτερικών ρούχων που φοράει ο άνθρωπος  ή αλλιώς φορεσιά. Είναι μια ανθρώπινη επινόηση στη φύση,  αφού  τα ζώα δεν ντύνονται. Μια φροντίδα για προστασία και στολισμό.

Το πως θα ντυθεί κάποιος ,τι υλικά θα χρησιμοποιήσει και με τι τρόπο, ως γεγονός δεν είναι ασήμαντο ούτε τυχαίο, διότι η τελική παρουσίαση του «προσώπου του», προς τα «έξω», αλλά και στα μάτια του λειτουργεί όπως η σφραγίδα. Αν γδύσουμε κάποιον ξαφνικά, τότε του δημιουργείται η εντύπωση, πως δεν του αφαιρέσαμε απλώς το περίβλημα, αλλά μέρος και από την ουσία του(αλλοίμονο). Θα χάσει την αυτοπεποίθησή του, το γόητρό του!Το σώμα είναι ατελές χωρίς το ρούχο που το ντύνει, μας λέει ο ψυχολόγος. Το γυμνό γίνεται αισθητό σαν  απουσία, σαν αληθινή στέρηση. Πώς μπορεί να ασκήσει  την ‘’εξουσία’’ του ένας αξιωματικός του στρατού χωρίς στολή ή ένας παπάς χωρίς ράσο;


Σε κοινωνίες πρωτόγονες πιστεύεται πως το ρούχο είναι συνέχεια και κατάληξη της ουσίας του προσώπου, γι’ αυτό αν καταφέρει κάποιος και αποσπάσει ένα κομμάτι από το ρούχο του εχθρού ή του αγαπημένου, με την δύναμη της μαγείας τον κάνει υποχείριό του και ο άνθρωπος αυτός, όπως και πολλοί ανάμεσά μας, «Φυλάει τα ρούχα του» κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Προστασία, στολισμός ή ντροπή είναι τα αίτια γέννησης της ενδυμασίας; Προφανώς στις πολικές περιοχές η ανάγκη για προστασία από το κρύο, έφερε τα δέρματα ζώων σαν πανωφόρια, ενώ στις ζεστές περιοχές τα πρώτα δείγματα δείχνουν στολισμό. Στην πορεία γενικεύεται ο στολισμός που επιβεβαιώνει την γνώμη του Σενέκα πως «ο άνθρωπος είναι ζώο φιλόκοσμο και φιλόκομψο», προκειμένου να ελκύσει το άλλο φύλο και να ικανοποιήσει το ένστικτο της αναπαραγωγής. Το αίσθημα της ντροπής που κάλυψε τις ερωτογόνες περιοχές του σώματος ήρθε αργότερα και μάλιστα, με μια στρεβλή αντίληψη περί ηθικής από τον χριστιανισμό και άλλες θρησκείες, που όχι μόνο έκρυψαν  κάτω από τα ρούχα κάποια μέρη του σώματος αλλά τα έδιωξαν και από την σκέψη των «ευσεβών». Η νοητική γυμνότητα δεν ενοχλούσε, εξυπηρετούσε. Διαχρονικό φαινόμενο.

Τα ρούχα λειτούργησαν πάντα σαν συμβολισμός της δύναμης και του πλούτου. Οι άντρες ντύθηκαν την άρχουσα τάξη και οι γυναίκες τα χρησιμοποίησαν στην άσκηση γοητείας και έλξης, με σκοπό την κυριαρχία, στην διαμάχη των δύο φύλων.

Και βέβαια ο άνθρωπος με την ενδυμασία του και γενικά με την εξωτερική του εμφάνιση δείχνει το «εσωτερικό» του (προσοχή στους υποκριτές, από που να φυλαχθείς)!! Πριν οι άλλοι τον γνωρίσουν καλά, έχουν δεχθεί μηνύματα από την εξωτερική εμφάνιση. (Ζώα με κομψή εμφάνιση περιδιαβαίνουν, ποζάρουν για τη γαλαρία).

Αξίες και πρότυπα έχουν όλοι οι άνθρωποι. Η οικογένεια, το σχολείο, η τοπική κοινωνία, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το βιβλίο, προσφέρουν συστήματα αξιών άλλοτε με θετικό και άλλοτε με αρνητικό πρόσημο. Όλα αυτά εκφράζονται και με το ντύσιμο.

Μερικοί απέχουν από τις  ακρότητες, άλλοι ντύνονται ανάλογα με την περίπτωση. Κάποιοι ντύνονται για να ξεχωρίσουν φτάνοντας σε εκκεντρικότητες και άλλοι θέλουν να δείξουν την δύναμη της προσωπικότητάς τους μέσα από τα ρούχα τους. Γυναίκες θέλουν να δείξουν την θηλυκότητά τους, το μοιραίο και άλλες με την εμφάνιση πως είναι δυναμικές και ανεξάρτητες. Όλα τα παραπάνω είναι καλά ως αρχή, ως σήμα, ως ένδειξη, με την προϋπόθεση όμως πως υπάρχει η συνέχεια, δηλαδή πίσω από αυτό που θέλεις να δείξεις με την εμφάνιση να υπάρχει ουσία. Καλό είναι το περιτύλιγμα, καλύτερο είναι όμως το περιεχόμενο. Το κενό ή το λειψό του περιεχομένου ποτέ δεν θα το αναπληρώσεις με την εξωτερική εμφάνιση. Το όφελος εκ της εμφάνισης θα είναι πρόσκαιρο και ως εκ τούτου χωρίς αξία. Το κέρδος της πρώτης εντύπωσης θα χαθεί όταν θα ακολουθήσει η αποκάλυψη της ουσίας και τότε θα επέλθει η κατάρρευση  που θα είναι οδυνηρή και για τον πομπό και για τον δέκτη.

Σήμερα το φόρεμα έχει παγκοσμιοποιηθεί και σχεδόν τυποποιηθεί, όμως παρ΄όλα αυτά  μπορεί κάποιος με ματιά διεισδυτική στη αμφίεση να διακρίνει τον φιλάρεσκο από τον αδιάφορο, τον ματαιόδοξο από τον ταπεινό,  αυτόν που επιδιώκει την προσοχή από τους άλλους από αυτόν που ξέρει ότι την έχει, τον επιτήδειο που είναι και επικίνδυνος από τον αγαθό, πάντοτε με την επιφύλαξη της επιφανειακής γνώσης που σου δίνει ένα μήνυμα. Θέλει κόπο αλλά και χρόνο για την βεβαίωση, ακόμα και ο ψυχολόγος έχει την απορία για το πού τελειώνει το πρόσωπο  και πού αρχίζει το προσωπείο.

Την φορεσιά θα την εξετάσει ο οικονομολόγος, ο ψυχολόγος ο ανθρωπολόγος ο κοινωνιολόγος προκειμένου να βγάλει τα συμπεράσματά του

Στον σημερινό άνθρωπο η ενδυμασία είναι απαραίτητη αφού μας  προφυλάσσει από τις αρρώστιες που προέρχονται από το κρύο. Είναι αποδεδειγμένο πως ο ντυμένος άνθρωπος αποβάλλει το ένα τρίτο της θερμότητας από όση αν ήταν γυμνός. Γι΄αυτό τα ρούχα από υγιεινής απόψεως πρέπει, να λιγοστεύουν την αποβολή της θερμότητας του σώματος, να διευκολύνουν να φεύγει ο ιδρώτας και να προφυλάσσουν  από τις ακτίνες του ηλίου.

Τεράστια τα οικονομικά συμφέροντα που βρίσκονται πίσω από την ενδυμασία. Η μόδα είναι το κυριότερο ,που ξεκίνησε από την ανάγκη που είχαν οι «ανώτερες» κοινωνικά και οικονομικά τάξεις για να ξεχωρίσουν από τους όμοιούς τους και από τον λαό. Επινόησαν νέους τρόπους αλλαγής μέσα από την εμφάνιση. Στη συνέχεια επεκτάθηκε με αποτέλεσμα την αλόγιστη σπατάλη και τον άκρατο καταναλωτισμό. Οι άνθρωποι που ακολουθούν τη μόδα είναι «σαν το τρελό που τρέχει χωρίς να τον κυνηγά κανείς» λέει Αμερικανός φιλόσοφος.

Μέρος των πολυτελών προϊόντων είναι και τα  πολυτελή ενδύματα στις τιμές των οποίων ο περίφημος Γάλλος υπουργός των οικονομικών του Λουδοβίκου ΙΔ, ο Κολμπέρ το 1683 έβαλε πολλούς δασμούς (πολλά τέλη), για να ανορθώσει την γαλλική οικονομία, με την κατανάλωσή τους  να οφείλεται στην μανία των πλουσίων να ξεχωρίσουν για να αυξηθεί το γόητρό τους σε σχέση με τους φτωχούς που δεν μπορούσαν. Η συνέχεια όλων των παραπάνω στην εποχή μας είναι το  εμπορικό σήμα, η μάρκα, το «ταμπελάκι» δηλαδή, που πληρώνεται ακριβά για να φαίνεται.

Ποιο παιχνίδι ανθρώπινο να παίζεται τάχα πίσω από αυτά τα άψυχα επιφαινόμενα;

Σας Χαιρετώ εις το επανιδείν
Προσπέρασα την ασθένεια του αιώνα, μια άδεια ντουλάπα για κωμωδία, αλλά και χωρίς πάτο.
Ντύθηκα το φαγουρωτό ένδυμα της γνώσης για να διαλύσω τα τα σκοτάδια μου.
Όχι δεν είναι Χίμαιρα!

Ενδυμασία είναι το σύνολο των εξωτερικών ρούχων που φοράει ο άνθρωπος  ή αλλιώς φορεσιά. Είναι μια ανθρώπινη επινόηση στη φύση,  αφού  τα ζώα δεν ντύνονται. Μια φροντίδα για προστασία και στολισμό.

Το πως θα ντυθεί κάποιος ,τι υλικά θα χρησιμοποιήσει και με τι τρόπο, ως γεγονός δεν είναι ασήμαντο ούτε τυχαίο, διότι η τελική παρουσίαση του «προσώπου του», προς τα «έξω», αλλά και στα μάτια του λειτουργεί όπως η σφραγίδα. Αν γδύσουμε κάποιον ξαφνικά, τότε του δημιουργείται η εντύπωση, πως δεν του αφαιρέσαμε απλώς το περίβλημα, αλλά μέρος και από την ουσία του(αλλοίμονο). Θα χάσει την αυτοπεποίθησή του, το γόητρό του!Το σώμα είναι ατελές χωρίς το ρούχο που το ντύνει, μας λέει ο ψυχολόγος. Το γυμνό γίνεται αισθητό σαν  απουσία, σαν αληθινή στέρηση. Πώς μπορεί να ασκήσει  την ‘’εξουσία’’ του ένας αξιωματικός του στρατού χωρίς στολή ή ένας παπάς χωρίς ράσο;


Σε κοινωνίες πρωτόγονες πιστεύεται πως το ρούχο είναι συνέχεια και κατάληξη της ουσίας του προσώπου, γι’ αυτό αν καταφέρει κάποιος και αποσπάσει ένα κομμάτι από το ρούχο του εχθρού ή του αγαπημένου, με την δύναμη της μαγείας τον κάνει υποχείριό του και ο άνθρωπος αυτός, όπως και πολλοί ανάμεσά μας, «Φυλάει τα ρούχα του» κυριολεκτικά και μεταφορικά.

Προστασία, στολισμός ή ντροπή είναι τα αίτια γέννησης της ενδυμασίας; Προφανώς στις πολικές περιοχές η ανάγκη για προστασία από το κρύο, έφερε τα δέρματα ζώων σαν πανωφόρια, ενώ στις ζεστές περιοχές τα πρώτα δείγματα δείχνουν στολισμό. Στην πορεία γενικεύεται ο στολισμός που επιβεβαιώνει την γνώμη του Σενέκα πως «ο άνθρωπος είναι ζώο φιλόκοσμο και φιλόκομψο», προκειμένου να ελκύσει το άλλο φύλο και να ικανοποιήσει το ένστικτο της αναπαραγωγής. Το αίσθημα της ντροπής που κάλυψε τις ερωτογόνες περιοχές του σώματος ήρθε αργότερα και μάλιστα, με μια στρεβλή αντίληψη περί ηθικής από τον χριστιανισμό και άλλες θρησκείες, που όχι μόνο έκρυψαν  κάτω από τα ρούχα κάποια μέρη του σώματος αλλά τα έδιωξαν και από την σκέψη των «ευσεβών». Η νοητική γυμνότητα δεν ενοχλούσε, εξυπηρετούσε. Διαχρονικό φαινόμενο.

Τα ρούχα λειτούργησαν πάντα σαν συμβολισμός της δύναμης και του πλούτου. Οι άντρες ντύθηκαν την άρχουσα τάξη και οι γυναίκες τα χρησιμοποίησαν στην άσκηση γοητείας και έλξης, με σκοπό την κυριαρχία, στην διαμάχη των δύο φύλων.

Και βέβαια ο άνθρωπος με την ενδυμασία του και γενικά με την εξωτερική του εμφάνιση δείχνει το «εσωτερικό» του (προσοχή στους υποκριτές, από που να φυλαχθείς)!! Πριν οι άλλοι τον γνωρίσουν καλά, έχουν δεχθεί μηνύματα από την εξωτερική εμφάνιση. (Ζώα με κομψή εμφάνιση περιδιαβαίνουν, ποζάρουν για τη γαλαρία).

Αξίες και πρότυπα έχουν όλοι οι άνθρωποι. Η οικογένεια, το σχολείο, η τοπική κοινωνία, τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, το βιβλίο, προσφέρουν συστήματα αξιών άλλοτε με θετικό και άλλοτε με αρνητικό πρόσημο. Όλα αυτά εκφράζονται και με το ντύσιμο.

Μερικοί απέχουν από τις  ακρότητες, άλλοι ντύνονται ανάλογα με την περίπτωση. Κάποιοι ντύνονται για να ξεχωρίσουν φτάνοντας σε εκκεντρικότητες και άλλοι θέλουν να δείξουν την δύναμη της προσωπικότητάς τους μέσα από τα ρούχα τους. Γυναίκες θέλουν να δείξουν την θηλυκότητά τους, το μοιραίο και άλλες με την εμφάνιση πως είναι δυναμικές και ανεξάρτητες. Όλα τα παραπάνω είναι καλά ως αρχή, ως σήμα, ως ένδειξη, με την προϋπόθεση όμως πως υπάρχει η συνέχεια, δηλαδή πίσω από αυτό που θέλεις να δείξεις με την εμφάνιση να υπάρχει ουσία. Καλό είναι το περιτύλιγμα, καλύτερο είναι όμως το περιεχόμενο. Το κενό ή το λειψό του περιεχομένου ποτέ δεν θα το αναπληρώσεις με την εξωτερική εμφάνιση. Το όφελος εκ της εμφάνισης θα είναι πρόσκαιρο και ως εκ τούτου χωρίς αξία. Το κέρδος της πρώτης εντύπωσης θα χαθεί όταν θα ακολουθήσει η αποκάλυψη της ουσίας και τότε θα επέλθει η κατάρρευση  που θα είναι οδυνηρή και για τον πομπό και για τον δέκτη.

Σήμερα το φόρεμα έχει παγκοσμιοποιηθεί και σχεδόν τυποποιηθεί, όμως παρ΄όλα αυτά  μπορεί κάποιος με ματιά διεισδυτική στη αμφίεση να διακρίνει τον φιλάρεσκο από τον αδιάφορο, τον ματαιόδοξο από τον ταπεινό,  αυτόν που επιδιώκει την προσοχή από τους άλλους από αυτόν που ξέρει ότι την έχει, τον επιτήδειο που είναι και επικίνδυνος από τον αγαθό, πάντοτε με την επιφύλαξη της επιφανειακής γνώσης που σου δίνει ένα μήνυμα. Θέλει κόπο αλλά και χρόνο για την βεβαίωση, ακόμα και ο ψυχολόγος έχει την απορία για το πού τελειώνει το πρόσωπο  και πού αρχίζει το προσωπείο.

Την φορεσιά θα την εξετάσει ο οικονομολόγος, ο ψυχολόγος ο ανθρωπολόγος ο κοινωνιολόγος προκειμένου να βγάλει τα συμπεράσματά του

Στον σημερινό άνθρωπο η ενδυμασία είναι απαραίτητη αφού μας  προφυλάσσει από τις αρρώστιες που προέρχονται από το κρύο. Είναι αποδεδειγμένο πως ο ντυμένος άνθρωπος αποβάλλει το ένα τρίτο της θερμότητας από όση αν ήταν γυμνός. Γι΄αυτό τα ρούχα από υγιεινής απόψεως πρέπει, να λιγοστεύουν την αποβολή της θερμότητας του σώματος, να διευκολύνουν να φεύγει ο ιδρώτας και να προφυλάσσουν  από τις ακτίνες του ηλίου.

Τεράστια τα οικονομικά συμφέροντα που βρίσκονται πίσω από την ενδυμασία. Η μόδα είναι το κυριότερο ,που ξεκίνησε από την ανάγκη που είχαν οι «ανώτερες» κοινωνικά και οικονομικά τάξεις για να ξεχωρίσουν από τους όμοιούς τους και από τον λαό. Επινόησαν νέους τρόπους αλλαγής μέσα από την εμφάνιση. Στη συνέχεια επεκτάθηκε με αποτέλεσμα την αλόγιστη σπατάλη και τον άκρατο καταναλωτισμό. Οι άνθρωποι που ακολουθούν τη μόδα είναι «σαν το τρελό που τρέχει χωρίς να τον κυνηγά κανείς» λέει Αμερικανός φιλόσοφος.

Μέρος των πολυτελών προϊόντων είναι και τα  πολυτελή ενδύματα στις τιμές των οποίων ο περίφημος Γάλλος υπουργός των οικονομικών του Λουδοβίκου ΙΔ, ο Κολμπέρ το 1683 έβαλε πολλούς δασμούς (πολλά τέλη), για να ανορθώσει την γαλλική οικονομία, με την κατανάλωσή τους  να οφείλεται στην μανία των πλουσίων να ξεχωρίσουν για να αυξηθεί το γόητρό τους σε σχέση με τους φτωχούς που δεν μπορούσαν. Η συνέχεια όλων των παραπάνω στην εποχή μας είναι το  εμπορικό σήμα, η μάρκα, το «ταμπελάκι» δηλαδή, που πληρώνεται ακριβά για να φαίνεται.

Ποιο παιχνίδι ανθρώπινο να παίζεται τάχα πίσω από αυτά τα άψυχα επιφαινόμενα;

Σας Χαιρετώ εις το επανιδείν

Η APELA προτείνει

image

images Άρθρα
19-01-2024

Αϊ Γιάννη μου

images Άρθρα
19-01-2024

Η «ΜΑΣΚΑ»

images Άρθρα
10-01-2024

Η Ρώμη του 2024