Γράφει ο Παναγιώτης Αλιμήσης

Από τα τέλη της δεκαετίας του ‘50, οι πρώτοι φωτεινοί σηματοδότες τοποθετήθηκαν αρχικά σε κεντρικούς δρόμους της Αθήνας και μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα έκαναν την εμφάνισή τους σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας. Σήμερα, εν έτει 2019 ακόμα και μικροί οικισμοί της χώρας έχουν φανάρια σε κομβικά σημεία του οδικού τους δικτύου, με ορισμένες εξαιρέσεις. Ανάμεσα στις λίγες εξαιρέσεις είναι και η Σπάρτη.

Βέβαια, τα φανάρια δεν είναι «άγνωστα» στους Σπαρτιάτες. Στις αρχές της δεκαετίας του ’80, είχαν τοποθετηθεί στη διασταύρωση των οδών Κωνσταντίνου Παλαιολόγου και Λυκούργου, εκεί που σήμερα δεσπόζει το βαρέλι του τροχονόμου. Ωστόσο, η λειτουργία τους ήταν βραχύβια. Ο «Σταμάτης» και ο «Γρηγόρης» δεν δούλεψαν για πάνω από τρεις ή τέσσερις μήνες. Ο λόγος ήταν απλός. Δημιουργούσαν μεγαλύτερο κυκλοφοριακό πρόβλημα, αντί να το λύνουν! Αυτό μπορεί να ακούγεται παράδοξο αλλά είναι η πραγματικότητα, όπως αυτή πηγάζει από τις μνήμες των μεγαλύτερων ηλικιακά συμπολιτών μας. Προφανώς λόγω επιπόλαιης μελέτης, συνέβησαν ουκ ολίγα τρακαρίσματα και μπερδέματα, ενώ δεν έλειπαν τα ατυχήματα με πεζούς…

Έκτοτε όμως, η Σπάρτη μεγάλωσε αποκτώντας βαρύτερο κυκλοφοριακό φορτίο, γεγονός που ίσως κάνει τώρα πιο ρεαλιστικό το αίτημα επαναφοράς των φωτεινών σηματοδοτών. Και φυσικά, δεν αναφερόμαστε αποκλειστικά στο κέντρο της πόλης αλλά και στα περίχωρα (Κλαδάς, έξοδος νέας εθνικής οδού στη γέφυρα του Ευρώτα κ.α).

Πάντως οι απόψεις διίστανται. Πολλοί θεωρούν ότι τα φανάρια θα επιδεινώσουν την κίνηση στους δρόμους, υποστηρίζοντας τη λύση των κυκλικών κόμβων, ενώ άλλοι πιστεύουν πως η παρουσία τους θα είναι ευεργετική. Σε κάθε περίπτωση, χρειάζεται ενδελεχής έρευνα για το συγκεκριμένο ζήτημα, καθώς δεν είναι λίγες οι διασταυρώσεις όπου τις ώρες αιχμής παρατηρείται πραγματικό κομφούζιο, ιδιαίτερα όταν ο καιρός είναι βροχερός ή τις γιορτινές μέρες του χρόνου. Ενδεικτικά μόνο, στην εθνική οδό Σπάρτης – Γυθείου στο ύψος της Αγίας Βαρβάρας ή στη διασταύρωση κοντά στη πυροσβεστική, η κατάσταση ενίοτε γίνεται απελπιστική.

Υπάρχει όμως και η εναλλακτική λύση. Αντί για τα κλασσικά φανάρια (κόκκινο-κίτρινο-πράσινο), θα μπορούσαν να μπουν μόνο προειδοποιητικά που απλά να αναβοσβήνουν (δυο κίτρινα φώτα), υπενθυμίζοντας έτσι στους οδηγούς την επικινδυνότητα μιας διασταύρωσης.

Άλλωστε, δεν χρειάζεται να λειτουργούν επί 24ωρου βάσεως, όπως συμβαίνει σε πολλούς δρόμους της Αθήνας και άλλων πόλεων. Μπορεί να διακόπτεται η λειτουργία τους τις μεταμεσονύκτιες ώρες που η κίνηση είναι σχεδόν μηδενική.

Αν όντως οι φωτεινοί σηματοδότες βοηθήσουν στην αναβάθμιση της ποιότητας ζωής στη Σπάρτη, η πολιτεία δεν έχει παρά να ανάψει… το πράσινο φώς!