Ο Μίνως (ή Μηνάς) Κυπριάδης γεννήθηκε το 1845 στο χωριό Καραβάς των Κυθήρων. Υπήρξε το μεγαλύτερο παιδί από τα 7 αγόρια και τα δύο κορίτσια της οικογένειας του. Μόλις τελείωσε το δημοτικό, το 1857, σε ηλικία 12 ετών πήγε στον Πειραιά για να αναζητήσει την τύχη του, εργαζόμενος αρχικά ως πλανόδιος πωλητής βιβλίων και αργότερα κάνοντας διάφορες μικροδουλειές, έχοντας πάντοτε όμως στο νου τη μετανάστευση.
Στα 14 του λοιπόν, βρίσκεται επικεφαλής καραβανιού στη Σαχάρα, από τους πρώτους Έλληνες που έφτασαν στο τόπο. Εκεί επιδιδόταν σε αναζήτηση χρυσοφόρου άμμου, στο εμπόριο ελεφαντόδοντου και φτερών στρουθοκαμήλου, ανταλλάσσοντας τα με τους ιθαγενείς, δίνοντας τους ψευτοκοσμήματα, χάνδρες, χτένες, κτλ. Ήταν δε τέτοιες οι συνθήκες, που όπως ανέφερε εκείνος χαρακτηριστικά, σε μια διαδρομή του καραβανιού έπιασε αμμοθύελλα, με αποτέλεσμα να σκεπαστεί από σωρό άμμου. Ευτυχώς όμως, τον αναζήτησε η καμήλα του, βοηθώντας τον με το ρύγχος της να απαλλαγεί από την άμμο και με την όσφρηση της ξαναβρήκαν το καραβάνι.
Το 1868 πολέμησε ως εθελοντής στην Κρήτη, όπου και πληγώθηκε σοβαρά, ενώ αργότερα όταν η Ελλάδα ξαναμπήκε σε περιπέτειες, συγκρότησε με δικές του δαπάνες ένοπλο σώμα για να πολεμήσει.
Πάντως, το 1869 μετέβη στην Αβησσυνία, όπου εκτός του εμπορίου, επιδόθηκε και στο κυνήγι άγριων θηρίων. Ήταν τόσο σκληρή η ζωή του εκεί, ώστε όταν κάποτε επέστρεφε με φορτία αξίας 20.000 λιρών, τον βρήκε στην έρημο μια τρομερή αμμοθύελλα και τέτοια ήταν η δίψα και η απελπισία του, που άρχισε να φωνάζει πως τα δίνει όλα, για μια καράφα παγωμένο νερό…
Κατόπιν, εγκαταστάθηκε στο Σουδάν, ασχολούμενος με την καλλιέργεια βάμβακος. Τότε κάλεσε κοντά του τους 6 αδελφούς του και τρία από τα ξαδέλφια του, τους οποίους και αποκατέστησε. Όταν είχε φύγει από την πατρίδα είχε μονάχα τις λίγες γνώσεις από το Δημοτικό. Αργότερα όμως, έμαθε να μιλά και να γράφει απταίστως γαλλικά, ιταλικά, αγγλικά και αραβικά.
Με τον πλούτο λοιπόν που είχε αποκομίσει σε Σαχάρα, Αβησσυνία και Σουδάν, εγκαταστάθηκε μετά στην Αλεξάνδρεια, όπου το 1880 παντρεύτηκε τη Μαριέττα Μαρκοπούλου, με την οποία απέκτησε δύο αγόρια, τους Θεόδωρο και Επαμεινώνδα, και τρία κορίτσια, τις Άρτεμη, Αντιγόνη και Κλειώ. Στην Αλεξάνδρεια ίδρυσε μεγάλο εμπορικό και τραπεζιτικό Οίκο, ενώ γρήγορα έγινε ένας από τους μεγαλύτερους εμπόρους βάμβακος στην Αίγυπτο, με κύκλο εργασιών πολλών εκατομμυρίων λιρών. Συνεργαζόταν δε στενά, με τον τραπεζιτικό Οίκο του Ιωάννη Πεσμαζόγλου. Με την επανάσταση του Οράμπη στα 1882, πυρπολήθηκαν όλες οι αποθήκες βάμβακος που είχε, αξίας τεράστιου ποσού χρημάτων. Τα επόμενα χρόνια προσπάθησε να ανακτήσει τη μεγάλη του περιουσία, αλλά δεν το κατάφερε και τελικά εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα.
Προηγουμένως πάντως, ασχολούμενος με τα της Ελλάδος θέματα και κατά την προετοιμασία της χώρας για πόλεμο με την Τουρκία, είχε αποστείλει το Μάρτιο του 1886 επιστολή προς τον Άγγλο πρωθυπουργό Γλάδστων, εκφράζοντας τις απόψεις των Αιγυπτιωτών, ζητώντας του τη βρετανική συμπαράσταση, για να λάβει την απάντηση πως τα γραφόμενα του θα ληφθούν υπόψη.
Πριν αναχωρήσει για την Ελλάδα το 1891, έστειλε σε φίλους του στην Αθήνα 20.000 λίρες για να αγοράσουν για λογαριασμό του ακίνητα στην περιοχή της πλατείας Ομονοίας. Αντί όμως αυτό, εκείνοι αγόρασαν μεγάλες έρημες εκτάσεις μεταξύ τέρματος Πατησίων και Γαλατσίου. Εκεί, ήδη από το 1895, γνώριζε πως υπήρχε στο υπέδαφος αρκετό νερό και έτσι προέβη στην ανόρυξη φρεάτων, στα οποία εγκατέστησε ισχυρές αντλίες, βγάζοντας 1.000-1.500 κ.μ. νερού ημερησίως, τα οποία διέθετε στους καλλιεργητές της περιοχής. Παράλληλα, μελετούσε σχέδιο για την ίδρυση εκεί πρότυπης κηπούπολης με την ονομασία ¨Μινούπολη¨, σχέδιο που θα υλοποιήσει αργότερα ο γιος του.
Εκτός αυτού, με τον επαναπατρισμό του στην Ελλάδα το 1891, ίδρυσε αρκετά εργοστάσια, όπως το εργοστάσιο κεριών ¨Φοίβος¨ στο Νέο Φάληρο, ένα εργοστάσιο κατασκευής κόλλας για πουκάμισα, τη Σαπωνοποιία, τη Ζυθοποιία-Παγοποιία με τον Κλωναρίδη, την Παγοποιία με τον Σφακιανάκη, κ.ά. Τελικά πάντως, οι περισσότερες από τις επιχειρήσεις του επέφεραν μεγάλες ζημιές.
Ο Κυπριάδης, παρά την ελλιπή του μόρφωση, ασχολείτο με τα μαθηματικά, τη χημεία και την αστρονομία, ενώ από ετών καταγινόταν με την εφεύρεση μηχανήματος αυτόματου πιλότου για πλοία. Το 1905, μαζί με το Γάλλο μηχανικό Noury, το κατασκεύασαν τελικά με επιτυχία. Μάλιστα, ο Πρίγκιπας Γεώργιος εκδήλωσε ζωηρό ενδιαφέρον, παραχωρώντας για τις δοκιμές πλοίο του πολεμικού ναυτικού. Για την εφεύρεση αυτή ο Κυπριάδης τιμήθηκε με το αργυρό μετάλλιο της διεθνούς έκθεσης του Bordeaux, ενώ δεν δέχθηκε τα 30.000 δολάρια που του έδινε αμερικάνικη εταιρεία για τα δικαιώματα της, αφού εκείνος ζήτησε 50.000...
Την περίοδο αυτή ασχολήθηκε επίσης με μεταλλευτικές επιχειρήσεις και επιχειρήσεις κατασκευής πυροβόλων , ενώ στη συνέχεια ίδρυσε τη ναυαγοσωστική υποβρύχιο εταιρία ¨Ποσειδών¨ με κεφάλαια 2.000.000 δρχ., με σκοπό την ανέλκυση του τουρκοαιγυπτιακού στόλου στο Ναυαρίνο, που θα απέφερε 200 εκατομμύρια χρυσά φράγκα. Το Μάιο του 1907 ανέλαβε επικεφαλής σχετικής ομάδας κεφαλαιούχων και μάλιστα, παρά την ηλικία του, κατέβηκε ο ίδιος με σκάφανδρο για να διαπιστώσει την κατάσταση των πλοίων. Η προσπάθεια όμως ανακόπηκε λόγω των Βαλκανικών και του Α΄π.π.
Τέλος, υπήρξε τακτικός συνεργάτης της αθηναϊκής εφημερίδας ¨Εμπρός¨. Πολλά άρθρα του είχαν δημοσιευτεί, όπως αυτό του 1915 με τίτλο ¨Το άσημον εκ Μολύβδου Σφαιρίδιον και η δύναμις του¨, καθώς και μία αξιόλογη μελέτη περί του φορολογικού συστήματος. Δημοσίευε παράλληλα μακρές επιστολές προς τον Γ. Θεοτόκη και τον Ελ. Βενιζέλο, του οποίου υπήρξε πιστός οπαδός και για τον οποίο το 1910 εξέδωσε το βιβλίο ¨Το μέγα θαύμα του 20ου αιώνος¨.
Ο Μίνως Κυπριάδης πέθανε στο σπίτι του παρά τον Άγιο Λουκά στα Πατήσια στις 16/1/1919 προσβεβλημένος από την ισπανική γρίπη.
Ο Επαμεινώνδας Κυπριάδης, γιος του Μίνωα, γεννήθηκε στην Αλεξάνδρεια το 1888.
Σπούδασε γεωπόνος στην Αθήνα και στο Geaubloux του Βελγίου. Στους Βαλκανικούς Πολέμους παρασημοφορήθηκε και προήχθη σε ανθυπολοχαγό. Το 1912 διορίστηκε νομογεωπόνος στη Λάρισα και καθηγητής της Αβερωφείου Σχολής. Την περίοδο 1914-15 αναλαμβάνει τον ¨πόλεμο των ακρίδων¨ και απαλλάσσει οριστικά τη Θεσσαλία από αυτή τη μάστιγα. Παράλληλα, ιδρύει τον πρώτο ελληνικό γεωπονικό συνεταιρισμό ¨Λεχωνίων-Καραμπασίου¨, κάνοντας το ίδιο σε Φάρσαλα, Σοφάδες, Βελεστίνο, κτλ. Το 1916-19 εισάγει στην Ελλάδα τα πρώτα αυτοκινούμενα άροτρα και άλλες καλλιεργητικές μηχανές. Το 1919 ιδρύει την εταιρεία ¨Κυπριάδης - Κυριαζής και Σία¨ και κτίζει – σε μεγάλη έκταση που είχε αγοράσει το 1891 στα Πατήσια ο πατέρας του – την ¨Κηπούπολη Κυπριάδη¨, μια πρότυπη από πολεοδομική άποψη συνοικία, η οποία υπήρξε περιοχή καλλιτεχνών, συγγραφέων και διανοουμένων.
Το 1921 στην εργατική συνδιάσκεψη της Γενεύης εισηγείται και πετυχαίνει τη σύσταση διεθνούς γραφείου για την εξεύρεση εργασίας, το 1925 ιδρύει με τον Χασιώτη το Γεωργικό Κόμμα και το 1926 ιδρύει και διευθύνει τη Γεωργική Τράπεζα της Ελλάδος. Το 1928 αναλαμβάνει τη διεύθυνση Γεωργικών Εφαρμογών του Υπουργείου Γεωργίας, επεκτείνοντας τη μηχανοκαλλιέργεια, ιδρύοντας την Υπηρεσία Μηχανικής Καλλιέργειας και πρότυπα ιδιωτικά αγροκτήματα, δημιουργώντας τα πρώτα πλοία και οχήματα-ψυγεία, κ.ά.
Θεωρείται ο πατέρας του αναδασμού της γης, αφού το 1930 εισηγήθηκε την αναμόρφωση της αγροτικής ιδιοκτησίας. Το 1931 εκλέχτηκε Αντιπρόεδρος της Παγκοσμίου Ομοσπονδίας Γεωπόνων και το 1933 καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, διατηρώντας τη θέση του καθηγητή στη Γεωπονική Σχολή Αθηνών την οποία ήδη κατείχε. Το 1935 αναλαμβάνει και πραγματοποιεί το έργο της αποστράγγισης των λιμνών Λυσιμαχίας και Τριχωνίδας. Το 1944 γίνεται Πρύτανης της Γεωπονικής Σχολής και το 1945 Υφυπουργός Γενικός Διοικητής Ανατολικής Μακεδονίας στην κυβέρνηση Πέτρου Βούλγαρη, και Υπουργός Εφοδιασμού και Υπουργός Γεωργίας στην κυβέρνηση Παναγιώτη Κανελλόπουλου. Το 1947 πραγματοποιεί την πορθμειακή σύνδεση Ρίου-Αντιρρίου, το 1953 ιδρύει με τον Μπαλτατζή το Αγροτικό Κόμμα και αναλαμβάνει πρώτος πρόεδρος του Οργανισμού Κωπαΐδας.
Διετέλεσε επί σειρά ετών Πρόεδρος των Ελλήνων Γεωπόνων και συνέγραψε πολλά βιβλία επί της ειδικότητας του. Πέθανε το 1958.
Ο γιος του Επαμεινώνδα, Μίνως Κυπριάδης, είναι και αυτός γεωπόνος, καθηγητής στο Διεθνές Κέντρο Ανώτατης Γεωπονικής Μετεκπαίδευσης του ΟΟΣΑ και υφηγητής της Γεωπονικής Αθηνών.
Σημείωση: Όπως αναφέρει ο Τ. Παλαιολόγος και μεταφέρουμε με κάθε επιφύλαξη, ο εξάδελφος του Μίνωα Κυπριάδη, Χαράλαμπος Κριθάρης, υπήρξε ένας από τους πρώτους Έλληνες που μετανάστευσαν στην Αυστραλία. Συγκεκριμένα, αποβιβάστηκε εκεί το 1854 και εγκαταστάθηκε στο Σύντνεϊ, εργαζόμενος αρχικά ως φορτοεκφορτωτής. Κατόπιν προσέλκυσε κοντά του αρκετούς συγγενείς, οι οποίοι με τη σειρά τους δημιούργησαν ένα σχετικό μεταναστευτικό ρεύμα, με αποτέλεσμα ως τα μέσα του 20ου αιώνα, οι Κυθήριοι να αποτελούν περίπου το 30% του εκεί ελληνικού στοιχείου.
Πηγές: Τάσος Παλαιολόγος ¨Μηνάς Κυπριάδης: Ο Πρώτος Έλλην που έφτασεν εις τα ενδότερα της Αιγύπτου¨, ¨Ταχυδρόμος¨ (εφημερίδα), Αλεξάνδρεια 15/6/1958 – ¨Ενδιαφέρον τοπωνύμιο : Η Κυπριάδου¨, ¨Τα Νέα της Κυπριάδου¨ (εφημερίδα), Αθήνα 10-12/2004 – ¨Επαμεινώνδας Κυπριάδης¨, ¨Μεγάλη Ελληνική Εγκυκλοπαίδεια¨, εκδ. Πυρσός, Αθήνα 1930 – ¨Επαμεινώνδας Κυπριάδης, Μίνως ή Μηνάς Κυπριάδης, Μίνως Κυπριάδης¨, ¨Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάνικα¨, εκδ. Πάπυρος, Αθήνα 1996 – ¨Μίνως Κυπριάδης¨, ¨Εμπρός¨ (εφημερίδα), Αθήνα 17/1/1919
[Στη φώτο ο Επαμεινώνδας Κυπριάδης]
Ν.ΝΙΚΗΤΑΡΙΔΗΣ
Κάνε κλικ εδώ και βρες στη Λακωνία
Αγγειολόγο,
Ακτινολόγο,
Αλλεργιολόγο,
Γαστρεντερολόγο - Ηπατολόγο, Γενικο
Ιατρό, Γενικο
Χειρουργό,
Γυναικολόγο, Δερματολόγο -
Αφροδισιολόγο, Ενδοκρινολόγο
- Διαβητολόγο,
Καρδιολόγο, Μικροβιολόγο -
Βιοπαθολόγο, Νευρολόγο,
Ορθοπαιδικό,
Ουρολόγο,
Οφθαλμίατρο, Παθολόγο,
Παιδίατρο,
Πνευμονολόγο,
Ρευματολόγο,
Χειρουργό
Παίδων, Ψυχίατρο,
Ωτορινολαρυγγολόγο
και Διαγνωστικά
κέντρα
