Τα δε σχόλια περί μίας διαχρονικότητας των ειδήσεων, πιστεύω πως είναι περιττά, διότι μπορεί πια να μην υπάρχουν οι φυλακές και τα υπόστεγα στο Δημαρχείο, αλλά οι εργασίες στο δρόμο Σπάρτης - Τριπόλεως συνεχίζονται, το Ξενία με τον υπέροχο λοφίσκο ρημάζει, το αρχαίο θέατρο παραμένει σκεπασμένο και βουβό, ενώ το ξεχαρβαλωμένο Φιξ μάλλον περιμένει κάποιο θαύμα για να μετατραπεί σε αξιοπρεπές μουσείο, αντάξιο μιας πόλης την οποία μετά την Αθήνα, γνωρίζουν όλοι οι τουρίστες της γης…
Ο εξωραϊσμός της Σπάρτης
"Σπάρτη είνε η θρυλική πόλις του Μωριά, ήτις δια μέσου των αιώνων και επί της ελληνικής ακμής και επί της βυζαντινής αυτοκρατορίας υπήρξεν ο έτερος της Ελλάδος οφθαλμός, η πόλις η κειμένη επί της γης, ήτις εγέννησε τον Λυκούργον και τον Λεωνίδαν, τον Αγησίλαον και τον Κλεομένην, επί της γης την οποίαν ο τελευταίος ηρωϊκός αυτοκράτωρ του Βυζαντίου επίστευσεν, ότι θα χρησιμοποιηση ως ορμητήριον της απελευθερώσεως και αναβιώσεως της μεγάλης αυτοκρατορίας.Δεν είμεθα διατεθειμένοι να μεμψιμοιρήσωμεν επί της τύχης της πόλεως ταύτης, αλλά θα σκιαγραφήσωμεν μίαν υφισταμένην κατάστασιν. Είνε μία πόλις ολοέν φθίνουσα και εις αιώνιον μαρασμόν καταδικασμένη, πόλις ήτις θα κατήντα το εξουθένωμα των πόλεων, εάν ελησμονείτο και από τα εν τη ξένη τέκνα της. Δύναταί τις να είπη, ότι και η φύσις εβάλθη να φέρη εις ταχύ πέρας ό,τι αρνητικώς το κράτος δια της αβελτηρίας του ηθέλησε να αφανίση. Συγκοινωνιακώς κατ΄ ουσίαν αποκεκλεισμένη, διότι, καθώς φαίνεται, την οδόν Σπάρτης - Τριπόλεως τις οίδε ένεκα τίνος προγονικής κατάρας, δεν θα αξιωθώμεν, να ίδωμεν τουλάχιστον επιδιορθωμένην.
Τον παρελθόντα χειμώνα μερικοί βιοπαλαισταί σωφέρ, ενεργήσαντες έρανον μεταξύ των, παρέβησαν της κατάρας την επιταγήν και επιδιόρθωσαν τα αδιάβατα της οδού σημεία. Από απόψεως καλλωπισμού… ο Θεός να την απαλλάξη από την βάσκανον μοίραν που την μαραζώνει. Αι σπασμωδικαί ενέργειαι των τοπικών αρχόντων ¨εξωραϊστών¨, θα ημπορούσαν ν΄ αποτελέσουν θέμα της μάλλον ξεκαρδιστικής κωμωδίας. Ψάλλονται διθυράμβοι διότι επλουτίσθη ο δημοτικός κήπος με άνθη και αυτόματον μηχάνημα που χύνει στάγδην το νερό και τα ποτίζει, αλλά παροράται το εξάμβλωμα των ποινικών φυλακών, ευρισκομένων δυστυχώς εις καλήν της πόλεως θέσιν, και η αθλιεστάτη κατάστασις, η κρατούσα εν τη καρδία της πόλεως με τα δημοτικά οικήματα. Θ΄ ασχοληθώμεν ολίγον και με αυτά, άτινα, σημειωθήτω, εγένοντο ζήτημα μακροχρονίων πλατωνικών συζητήσεων και διαμαρτυριών.
Το Δημαρχείον της πόλεως, εκτισμένον επί της δυτικής πλευράς της κεντρικής πλατείας Γεωργίου Α΄ έχει εκατέρωθεν, ωσεί δορυφόρους, δύο τεράστια ημερειπωμένα κτίρια επί της πλατείας κείμενα, πλαισιούμενα υπό πρωτογόνων και πρωτοφανών υποστέγων. Προ καιρού το δημοτικόν συμβούλιον, δια πράξεως του, ενέκρινε την κατεδάφισιν των δύο φρουρίων, αλλ΄ η πράξις του εγένετο στόχος σφοδροτάτης πολεμικής εκ μέρους των ¨εχθρών¨ του νυν δημαρχικού καθεστώτος και των εγχωρίων εντύπων, οίτινες διέβλεπον ιδιοτέλειαν εις την απόφασιν. Η πράξις ηκυρώθη υπό του Νομάρχου και το αίσχος διαιωνίζεται".
Νίκος Νικηταρίδης
Πολιτικός Επιστήμονας, Συγγραφέας - Ερευνητής
Τέως Αντιπρόεδρος Συνδέσμου Αιγυπτιωτών Ελλήνων
