notification icon
Θα θέλατε να σας ενημερώνουμε για τα έκτακτα γεγονότα ;

Είναι τα πρόσωπα... ανόητε!

slider_image

Μοιράσου το άρθρο:

05-01-2023

Γράφει ο Χρόνης Πολυχρονίου

Κοιτάξτε γύρω μας τι γίνεται, όχι μόνο με την περίπτωση της Εύας Καϊλή, αλλά και με ορισμένους άλλους βουλευτές του Κυβερνόντος Κόμματος της ΝΔ, όπως Μαραβέγια, Πάτση, Μ. Σπυράκη, και αυτές τις ημέρες με το πλιάτσικο του Χειμάρα. Έχουν προηγηθεί πρόσφατα στον ίδιο πολιτικό χώρο οι διαγραφές προσώπων, μεταξύ των οποίων οι Ζαγοράκης, Γ. Κύρτσος, Κ. Μπογδάνος για άσχετους βέβαια λόγους.

Ερώτηση. Μα είναι δυνατόν ένα κόμμα να απολογείται για τα «εκλεγμένα» από τον Λαό στελέχη του; Απάντηση. Ναι, πλήρως και απολύτως.

Είναι δυνατόν η ίδια η «Πολιτική» από μόνη της, να επηρεάζεται καθοριστικά από τα «πρόσωπα» και την εν γένει συμπεριφορά τους; Απάντηση. Η Πολιτική και το πέρασμά της στον Λαό εξαρτάται επίσης πλήρως και απολύτως, μόνο από τα πρόσωπα που την εκφράζουν και την... κουβαλάνε.

Όλα αυτά τα ερωτήματα, είναι μια ευκαιρία να αναλογιστούμε ψύχραιμα για το πώς παράγεται το πολιτικό προσωπικό της Χώρας, δηλαδή ποιοι μας κυβερνάνε.

Ερώτηση. Η κατηγορία αυτή του πολιτικού προσωπικού προκύπτει μέσα από τον Λαό τον οποίο στην συνέχεια οφείλει να αντιπροσωπεύει και να υπηρετεί ή επιβάλλεται στον Λαό μέσα από τα κυκλώματα marketing μικρών ή συνήθως ισχυρών συμφερόντων; Άλλη. Η πολιτική είναι επάγγελμα; Μήπως βρισκόμαστε μπροστά σε μία σοβαρή κρίση, σήψη στην ουσία, της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας; Και η αποστροφή του πολίτη προς την πολιτική, καθώς και η κακοδαιμονία της Χώρας, μήπως έχουν σχέση με όλα... αυτά;

Υπήρξε ανέκαθεν συνθήκη αξεπέραστη. Το κόμμα που κερδίζει τις εκλογές θεωρεί ότι τα κομματικά στελέχη που συνέβαλαν στην «νίκη», να δικαιούνται θέσεις εξουσίας στην δημόσια ιεραρχία της διακυβέρνησης της Χώρας. Το προνόμιο αυτό το αναλαμβάνει καταρχήν ο Πρωθυπουργός ως προς την συγκρότηση του Υπουργικού Συμβουλίου και στην συνέχεια ένας έκαστος των Υπουργών στον τομέα ευθύνης του. Γνωρίζεται ότι για να καταστεί λειτουργική μία νέα Κυβέρνηση χρειάζεται συνολικά τουλάχιστον 5.500 στελέχη;

Φαντάζεστε  την «μοναξιά» ενός νέου Υπουργού, της επαρχίας για παράδειγμα, που αναλαμβάνει Χαρτοφυλάκιο και είναι παντελώς άσχετος με το αντικείμενο, την άσκηση Διοίκησης και κυρίως την στοιχειώδη γνώση της Δημόσιας Διοίκησης; Και καλείται αυτός ο Υπουργός να παράγει γρήγορα «έργο», χωρίς να τον βραχυκυκλώσουν οι «καραμπίνες» των έμπειρων Υπηρεσιακών παραγόντων σε μια διαδικασία εφαρμογής της πολιτικής, μέσω του κρατικού μηχανισμού... των «αρμών της εξουσίας». Ενώ πραγματικά είναι σε όλους γνωστό ότι, δημιουργικό ανθρώπινο κεφάλαιο υπάρχει άφθονο επίσης και κρύβεται εκεί έξω, στις τάξεις δηλαδή του ιδιωτικού τομέα και των επιχειρήσεων.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ερχόμενος το 2019 στην εξουσία, τα παράκαμψε όλα αυτά, μαζί και τα αρμόδια Υπουργεία και συγκρότησε προσωπικά ένα συγκεντρωτικό, «επιτελικό» σχήμα, από ημέτερους «κυβερνητικούς αρίστους» στο Μαξίμου ΑΕ. Τα αποτελέσματα τα είδαμε. Τα λουστήκαμε. Πλιάτσικο και πισωγύρισμα της Χώρας. Πρόκειται ακριβώς για το σημείο που συγκεντρώνεται σήμερα η μεγαλύτερη δυσαρέσκεια του κόσμου και η είναι η αιτία που δεν θα του χαρίσει μία δεύτερη τετραετία διακυβέρνησης. Τα σκάνδαλα και οι ρεμούλες. Όσο και να προσπαθεί τώρα η Ν.Δ. να διορθώσει τα πράγματα, να περάσει τα «πρόσωπα» από δεύτερο κόσκινο ή να εμπλουτίσει τα ψηφοδέλτια της με νέα, δοκιμασμένα-αύθαρτα αυτοδιοικητικά στελέχη, η κλεψύδρα του πολιτικού της χρόνου έχει τελειώσει οριστικά για αυτήν. Και οι πλέον «πακτωμένοι» ψηφοφόροι της ανέκτησαν μουρμουρίζοντας μία σχετική... κινητικότητα. Τουλάχιστον το ξανά-σκέφτονται.

Δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας, πως στα πέτρινα χρόνια των Μνημονίων, της πανδημίας και της ακατάσχετης ακρίβειας που ακολούθησαν, η σχέση ενός πολίτη της μεσαίας τάξης ας πούμε με  τους εντός των τειχών της πολιτικής, είναι μία σχέση τραυματική και εντελώς αχαρτογράφητη. Χωρίς τους παραδοσιακούς διαύλους ανοιχτής «επικοινωνίας». Μία σχέση δύσκολη και συνήθως ανατρεπτική. Συχνά δε... τιμωρητική.

Το ΠΑΣΟΚ κατεβαίνει στις εκλογές με μοναδική περιουσία του την πληθώρα των εκατοντάδων πολιτικών στελεχών, μαζί με τις κυβερνητικές εμπειρίες που αυτοί απέκτησαν στα χρόνια εκείνα που τους ενέπνεε ακόμα ο Ανδρέας Παπανδρέου. Έτερον ουδέν. Από το ποιοι ακριβώς θα επικρατήσουν μεταξύ τους, την πρώτη Κυριακή των εκλογών με Απλή Αναλογική, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό και η πίεση που θα ασκηθεί στο εσωτερικό του, για συγκρότηση Κυβέρνησης συνεργασίας προοδευτικών δυνάμεων ή όχι. Οι διαρροές, η διάσπαση, καθώς και η αλλαγή ηγεσίας, να μην αποκλείονται. Τα πρόσωπα είναι που θα καθορίσουν την... πολιτική και όχι το αντίστροφο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εισέρχεται στην εκλογική μάχη προκειμένου να την κερδίσει και να μαζέψει τα ασυμμάζευτα που αφήνει πίσω της η Κυβέρνηση Μητσοτάκης ΑΕ. Βασικό του πλεονέκτημα είναι ότι κυβέρνησε 4,5 χρόνια και δεν άφησε πίσω του ούτε ένα σκάνδαλο. Διαθέτει στις τάξεις του λίγα κορυφαία πολιτικά στελέχη, καθώς μαρτυρούν η Κοινοβουλευτική παρουσία και η απήχηση που διαθέτει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά έντιμα. Καθαρά. Και αυτό ακριβώς είναι που μετράει σήμερα στον τομέα της αξιοπιστίας. Δηλαδή και εδώ, τα πρόσωπα είναι που παίζουν ρόλο, με κορυφαίο βέβαια τον ηγέτη του Αλέξη Τσίπρα.

Όσο για το κεντρικό του σύνθημα «Δικαιοσύνη παντού», κρατάω μία επιφύλαξη. Όχι γιατί δεν είμαι υπέρμαχός του. Αλλά διότι είμαι από αυτούς που πιστεύουν πως ένα τόσο σημαντικό και μεγαλεπήβολο αίτημα δεν το κοινοποιείς, εάν πρώτα δεν έχεις ολοκληρώσει την εφαρμογή του. Και αυτό για μένα φαντάζει... βουνό.
Κοιτάξτε γύρω μας τι γίνεται, όχι μόνο με την περίπτωση της Εύας Καϊλή, αλλά και με ορισμένους άλλους βουλευτές του Κυβερνόντος Κόμματος της ΝΔ, όπως Μαραβέγια, Πάτση, Μ. Σπυράκη, και αυτές τις ημέρες με το πλιάτσικο του Χειμάρα. Έχουν προηγηθεί πρόσφατα στον ίδιο πολιτικό χώρο οι διαγραφές προσώπων, μεταξύ των οποίων οι Ζαγοράκης, Γ. Κύρτσος, Κ. Μπογδάνος για άσχετους βέβαια λόγους.

Ερώτηση. Μα είναι δυνατόν ένα κόμμα να απολογείται για τα «εκλεγμένα» από τον Λαό στελέχη του; Απάντηση. Ναι, πλήρως και απολύτως.

Είναι δυνατόν η ίδια η «Πολιτική» από μόνη της, να επηρεάζεται καθοριστικά από τα «πρόσωπα» και την εν γένει συμπεριφορά τους; Απάντηση. Η Πολιτική και το πέρασμά της στον Λαό εξαρτάται επίσης πλήρως και απολύτως, μόνο από τα πρόσωπα που την εκφράζουν και την... κουβαλάνε.

Όλα αυτά τα ερωτήματα, είναι μια ευκαιρία να αναλογιστούμε ψύχραιμα για το πώς παράγεται το πολιτικό προσωπικό της Χώρας, δηλαδή ποιοι μας κυβερνάνε.

Ερώτηση. Η κατηγορία αυτή του πολιτικού προσωπικού προκύπτει μέσα από τον Λαό τον οποίο στην συνέχεια οφείλει να αντιπροσωπεύει και να υπηρετεί ή επιβάλλεται στον Λαό μέσα από τα κυκλώματα marketing μικρών ή συνήθως ισχυρών συμφερόντων; Άλλη. Η πολιτική είναι επάγγελμα; Μήπως βρισκόμαστε μπροστά σε μία σοβαρή κρίση, σήψη στην ουσία, της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας; Και η αποστροφή του πολίτη προς την πολιτική, καθώς και η κακοδαιμονία της Χώρας, μήπως έχουν σχέση με όλα... αυτά;

Υπήρξε ανέκαθεν συνθήκη αξεπέραστη. Το κόμμα που κερδίζει τις εκλογές θεωρεί ότι τα κομματικά στελέχη που συνέβαλαν στην «νίκη», να δικαιούνται θέσεις εξουσίας στην δημόσια ιεραρχία της διακυβέρνησης της Χώρας. Το προνόμιο αυτό το αναλαμβάνει καταρχήν ο Πρωθυπουργός ως προς την συγκρότηση του Υπουργικού Συμβουλίου και στην συνέχεια ένας έκαστος των Υπουργών στον τομέα ευθύνης του. Γνωρίζεται ότι για να καταστεί λειτουργική μία νέα Κυβέρνηση χρειάζεται συνολικά τουλάχιστον 5.500 στελέχη;

Φαντάζεστε  την «μοναξιά» ενός νέου Υπουργού, της επαρχίας για παράδειγμα, που αναλαμβάνει Χαρτοφυλάκιο και είναι παντελώς άσχετος με το αντικείμενο, την άσκηση Διοίκησης και κυρίως την στοιχειώδη γνώση της Δημόσιας Διοίκησης; Και καλείται αυτός ο Υπουργός να παράγει γρήγορα «έργο», χωρίς να τον βραχυκυκλώσουν οι «καραμπίνες» των έμπειρων Υπηρεσιακών παραγόντων σε μια διαδικασία εφαρμογής της πολιτικής, μέσω του κρατικού μηχανισμού... των «αρμών της εξουσίας». Ενώ πραγματικά είναι σε όλους γνωστό ότι, δημιουργικό ανθρώπινο κεφάλαιο υπάρχει άφθονο επίσης και κρύβεται εκεί έξω, στις τάξεις δηλαδή του ιδιωτικού τομέα και των επιχειρήσεων.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης ερχόμενος το 2019 στην εξουσία, τα παράκαμψε όλα αυτά, μαζί και τα αρμόδια Υπουργεία και συγκρότησε προσωπικά ένα συγκεντρωτικό, «επιτελικό» σχήμα, από ημέτερους «κυβερνητικούς αρίστους» στο Μαξίμου ΑΕ. Τα αποτελέσματα τα είδαμε. Τα λουστήκαμε. Πλιάτσικο και πισωγύρισμα της Χώρας. Πρόκειται ακριβώς για το σημείο που συγκεντρώνεται σήμερα η μεγαλύτερη δυσαρέσκεια του κόσμου και η είναι η αιτία που δεν θα του χαρίσει μία δεύτερη τετραετία διακυβέρνησης. Τα σκάνδαλα και οι ρεμούλες. Όσο και να προσπαθεί τώρα η Ν.Δ. να διορθώσει τα πράγματα, να περάσει τα «πρόσωπα» από δεύτερο κόσκινο ή να εμπλουτίσει τα ψηφοδέλτια της με νέα, δοκιμασμένα-αύθαρτα αυτοδιοικητικά στελέχη, η κλεψύδρα του πολιτικού της χρόνου έχει τελειώσει οριστικά για αυτήν. Και οι πλέον «πακτωμένοι» ψηφοφόροι της ανέκτησαν μουρμουρίζοντας μία σχετική... κινητικότητα. Τουλάχιστον το ξανά-σκέφτονται.

Δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας, πως στα πέτρινα χρόνια των Μνημονίων, της πανδημίας και της ακατάσχετης ακρίβειας που ακολούθησαν, η σχέση ενός πολίτη της μεσαίας τάξης ας πούμε με  τους εντός των τειχών της πολιτικής, είναι μία σχέση τραυματική και εντελώς αχαρτογράφητη. Χωρίς τους παραδοσιακούς διαύλους ανοιχτής «επικοινωνίας». Μία σχέση δύσκολη και συνήθως ανατρεπτική. Συχνά δε... τιμωρητική.

Το ΠΑΣΟΚ κατεβαίνει στις εκλογές με μοναδική περιουσία του την πληθώρα των εκατοντάδων πολιτικών στελεχών, μαζί με τις κυβερνητικές εμπειρίες που αυτοί απέκτησαν στα χρόνια εκείνα που τους ενέπνεε ακόμα ο Ανδρέας Παπανδρέου. Έτερον ουδέν. Από το ποιοι ακριβώς θα επικρατήσουν μεταξύ τους, την πρώτη Κυριακή των εκλογών με Απλή Αναλογική, θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό και η πίεση που θα ασκηθεί στο εσωτερικό του, για συγκρότηση Κυβέρνησης συνεργασίας προοδευτικών δυνάμεων ή όχι. Οι διαρροές, η διάσπαση, καθώς και η αλλαγή ηγεσίας, να μην αποκλείονται. Τα πρόσωπα είναι που θα καθορίσουν την... πολιτική και όχι το αντίστροφο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ εισέρχεται στην εκλογική μάχη προκειμένου να την κερδίσει και να μαζέψει τα ασυμμάζευτα που αφήνει πίσω της η Κυβέρνηση Μητσοτάκης ΑΕ. Βασικό του πλεονέκτημα είναι ότι κυβέρνησε 4,5 χρόνια και δεν άφησε πίσω του ούτε ένα σκάνδαλο. Διαθέτει στις τάξεις του λίγα κορυφαία πολιτικά στελέχη, καθώς μαρτυρούν η Κοινοβουλευτική παρουσία και η απήχηση που διαθέτει στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, αλλά έντιμα. Καθαρά. Και αυτό ακριβώς είναι που μετράει σήμερα στον τομέα της αξιοπιστίας. Δηλαδή και εδώ, τα πρόσωπα είναι που παίζουν ρόλο, με κορυφαίο βέβαια τον ηγέτη του Αλέξη Τσίπρα.

Όσο για το κεντρικό του σύνθημα «Δικαιοσύνη παντού», κρατάω μία επιφύλαξη. Όχι γιατί δεν είμαι υπέρμαχός του. Αλλά διότι είμαι από αυτούς που πιστεύουν πως ένα τόσο σημαντικό και μεγαλεπήβολο αίτημα δεν το κοινοποιείς, εάν πρώτα δεν έχεις ολοκληρώσει την εφαρμογή του. Και αυτό για μένα φαντάζει... βουνό.

Η APELA προτείνει

image

images Άρθρα
19-01-2024

Αϊ Γιάννη μου

images Άρθρα
19-01-2024

Η «ΜΑΣΚΑ»

images Άρθρα
10-01-2024

Η Ρώμη του 2024