notification icon
Θα θέλατε να σας ενημερώνουμε για τα έκτακτα γεγονότα ;

Παπατσώρη: Φωτογραφία, «πάγος» σε μια στιγμή

slider_image
16-02-2021

«Στιγμή ανεπανάληπτη»

Γράφει η Ελένη Παπατσώρη

Η φωτογραφία συγκαταλέγεται στις εφευρέσεις του 19ου αιώνα, η ιδέα όμως και τα μέσα της ανάγονται σε παλαιότερη εποχή που περιγράφεται με σαφήνεια από τον αστρονόμο Guillaume de saint cioud σε ημερολόγιο του 1290. Το 1816 τυπώθηκε η πρώτη φωτογραφία από τον Niepce. Η εξέλιξή της με την κατασκευή ειδικών μηχανών προσέφερε υπηρεσίες στις φυσικές επιστήμες, την ιατρική τον δικαστικό κλάδο και αλλού. Οδηγήθηκε σε επίπεδο πραγματικής καλλιτεχνίας σε σημείο να μοιάζουν οι φωτογραφίες με έργα μεγάλων ζωγράφων.

Φωτογραφία, στιγμή ανεπανάληπτη, απεικονίζει αυτό που αδυνατεί να αντιληφθεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος μέσω της όρασής του (Άραγε την έχει ανάγκη;).

Καταγράφει, ότι ερεθίζει το συναίσθημα, που βγάζει το εικονιζόμενο θέμα, καταγράφει την κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική ιστορία ενός τόπου, όχι πάντα  αληθινά, όπως και σε κάθε άλλη καταγραφή.

Η εικόνα έχει αυθύπαρκτη καθηλωτική δύναμη -(είναι φως)- με δυνατότητα όμως παρέμβασης πάνω σ΄ αυτήν, και τότε μπορεί να εξυπηρετεί προσωπικές ματαιοδοξίες και να λειτουργεί ως στοιχείο προπαγάνδας όλων των εξουσιών προς το συμφέρον τους. Γι΄ αυτό πρέπει να στεκόμαστε απέναντί της με δημιουργική αμφισβήτηση.

Η χρήση του όρου «απαθανατίζω» τη στιγμή, είναι πλάνη, διότι το χρόνο δεν μπορείς να τον σταματήσεις ούτε να τον επαναφέρεις. Ζωή είναι το τώρα δεν είναι το παρελθόν δεν είναι το μέλλον. Άλλωστε, στο σύνολο του χρόνου, η ανθρώπινη ζωή είναι μία φωτογραφική στιγμή.

Η φωτογραφία σήμερα, πολλές φορές, λειτουργεί ως είδος προσωπικής αφήγησης  αντικαθιστώντας κάθε άλλη μορφή επικοινωνίας.

Τι λέτε; Να κάνουμε αρχή «κλείνοντας το μάτι στη σκέψη» σε κάθε εικόνα που βλέπουμε;

Σας χαιρετώ

Εις το επανιδείν.

Γράφει η Ελένη Παπατσώρη

Η φωτογραφία συγκαταλέγεται στις εφευρέσεις του 19ου αιώνα, η ιδέα όμως και τα μέσα της ανάγονται σε παλαιότερη εποχή που περιγράφεται με σαφήνεια από τον αστρονόμο Guillaume de saint cioud σε ημερολόγιο του 1290. Το 1816 τυπώθηκε η πρώτη φωτογραφία από τον Niepce. Η εξέλιξή της με την κατασκευή ειδικών μηχανών προσέφερε υπηρεσίες στις φυσικές επιστήμες, την ιατρική τον δικαστικό κλάδο και αλλού. Οδηγήθηκε σε επίπεδο πραγματικής καλλιτεχνίας σε σημείο να μοιάζουν οι φωτογραφίες με έργα μεγάλων ζωγράφων.

Φωτογραφία, στιγμή ανεπανάληπτη, απεικονίζει αυτό που αδυνατεί να αντιληφθεί ο ανθρώπινος εγκέφαλος μέσω της όρασής του (Άραγε την έχει ανάγκη;).

Καταγράφει, ότι ερεθίζει το συναίσθημα, που βγάζει το εικονιζόμενο θέμα, καταγράφει την κοινωνική, πολιτική και πολιτιστική ιστορία ενός τόπου, όχι πάντα  αληθινά, όπως και σε κάθε άλλη καταγραφή.

Η εικόνα έχει αυθύπαρκτη καθηλωτική δύναμη -(είναι φως)- με δυνατότητα όμως παρέμβασης πάνω σ΄ αυτήν, και τότε μπορεί να εξυπηρετεί προσωπικές ματαιοδοξίες και να λειτουργεί ως στοιχείο προπαγάνδας όλων των εξουσιών προς το συμφέρον τους. Γι΄ αυτό πρέπει να στεκόμαστε απέναντί της με δημιουργική αμφισβήτηση.

Η χρήση του όρου «απαθανατίζω» τη στιγμή, είναι πλάνη, διότι το χρόνο δεν μπορείς να τον σταματήσεις ούτε να τον επαναφέρεις. Ζωή είναι το τώρα δεν είναι το παρελθόν δεν είναι το μέλλον. Άλλωστε, στο σύνολο του χρόνου, η ανθρώπινη ζωή είναι μία φωτογραφική στιγμή.

Η φωτογραφία σήμερα, πολλές φορές, λειτουργεί ως είδος προσωπικής αφήγησης  αντικαθιστώντας κάθε άλλη μορφή επικοινωνίας.

Τι λέτε; Να κάνουμε αρχή «κλείνοντας το μάτι στη σκέψη» σε κάθε εικόνα που βλέπουμε;

Σας χαιρετώ

Εις το επανιδείν.

Μοιράσου το άρθρο:

Η APELA προτείνει

image