Γράφει ο Χρόνης Πολυχρονίου

Είναι προδήλως φανερό ότι η κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη κινείται μέχρι στιγμής επάνω στις ράγες που είχε στρώσει η προηγούμενη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Θα κληθεί η νέα κυβέρνηση στους επόμενους σταθμούς της πολιτικής διαδρομής του τραίνου της, να δείξει το δικό της σχέδιο, την δική της δυναμική, τα δικά της επιτεύγματα. Προφανώς έχει τάξει πολλά και έχει καλλιεργήσει πάρα πολλές προσδοκίες. Η κλεψύδρα όμως της περιόδου χάριτος σιγά σιγά εξαντλείται.

Τα μηνύματα μέχρι στιγμής δεν είναι καλά. Στον κόσμο από κάτω έχει αρχίσει ένας προβληματισμός και μια μουρμούρα για τους χειρισμούς και τα φτωχά αποτελέσματα της νέας διακυβέρνησης του ονομαζόμενου ‘επιτελικού κράτους’. Σαν όλοι να το περίμεναν. Πολλοί πλέον αναρωτιόνται αν έκαναν καλά να γυρίσουν την πλάτη στην σταθερότητα και την σιγουριά που τους εξασφάλιζε η προηγούμενη κυβέρνηση. Το χειρότερο είναι πως όλοι σχεδόν ομολογούν πως φοβούνται τους ενδεχόμενους χειρισμούς της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη, στην περίπτωση που ξεσπάσει κάθε είδους νέα κρίση.

Η κυβέρνηση λοιπόν Κυριάκου Μητσοτάκη παρουσιάστηκε μπροστά στον Ελληνικό Λαό, ανέλπιστο και όμως αληθινό, ως η πιο ανέτοιμη των τελευταίων ετών να κυβερνήσει και η πιο φτωχή από πλευράς ικανών στελεχών. Επί πλέον δεν έχει βρει τέσσερις μήνες μετά τον απαιτούμενο βηματισμό της και τα στελέχη της μιλούν από τώρα για τον ανασχηματισμό του επόμενου Δεκέμβρη.

Το πιο αδύνατο σημείο της όμως δείχνει να είναι η υπεροψία της. Μια υπεροψία που στηρίζεται κατά βάση στα γυάλινα πόδια των ΜΜΕ που την υποστηρίζουν σθεναρά. Η Αχίλλειος Πτέρνα της τελικά θα αποδειχθεί ότι είναι η αυτοδυναμία της. Αυτή η αυτοδυναμία των 158 βουλευτών που συχνά συνεπικουρείται από τους 22 του ΚΙΝΑΛ, ίσως γίνει του Βατερλό της. Και αυτό φαίνεται πως δεν πάει και πολύ μακριά. Η κυβέρνηση αυτή με όπλο αυτή ακριβώς την αυτοδυναμία, κραυγάζει με αυταρχισμό στη Βουλή πως ‘’κάνει ότι θέλει’’, σε μια περίοδο που όλοι αντιλαμβανόμαστε ότι απαιτεί συνεννόηση και συναινέσεις. Οι πρόωρες εκλογές που επικαλείται ο Πρωθυπουργός, σαν αυτές του Τσίπρα το 2015, προκειμένου να ξεπεραστεί τώρα η ‘επάρατος’ Απλή Αναλογική μπορεί να γίνουν ο τάφος της κυβέρνησής του.

Η αυτοδυναμία της κυβέρνησης Κυριάκου Μητσοτάκη εκπορεύεται από ένα 38% του εκλογικού σώματος το οποίο μαζικά γύρισε ανέλπιστα την πλάτη στον Αλέξη Τσίπρα, στέλνοντάς του ένα ηχηρό πλην ξεκάθαρο μήνυμα. Ταυτόχρονα αυτό το 38% της αυτοδυναμίας - παντοδυναμίας Κυριάκου Μητσοτάκη είναι μόλις 6% μονάδες πάνω από το 32% που έδωσε στον Αλέξη Τσίπρα, επιβραβεύοντας το έργο του.

Μπροστά στο ενδεχόμενο και κάτω από ορισμένες συνθήκες εκλογικών διαδικασιών, η μετακίνηση ενός 3% του εκλογικού σώματος είναι ικανή να επιφέρει εύκολα αυτό που δεν έγινε στις 7 Ιουλίου. Έτσι για πλάκα. Όπως για πλάκα έγινε και τότε. Διότι μην μου πείτε ότι υπήρχε ή υπάρχει καμία σοβαρή σύγκριση ανάμεσα στον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Αλέξη Τσίπρα.