Νέος Κανονισμός της ΕΕ για τα ΜΟΑΗ: Απειλή για το Ελληνικό Ελαιόλαδο και Πυρηνέλαιο
Μοιράσου το άρθρο:
18-05-2026
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ψήφισε τον κανονισμό για τους Αρωματικούς Υδρογονάνθρακες Ορυκτελαίων μετά από 26 χρόνια διαπραγματεύσεων, αλλά η Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε) εκφράζει σοβαρές επιφυλάξεις για τις επιπτώσεις στους Έλληνες παραγωγούς
Σχετικά Άρθρα
Στις 13 Μαΐου 2026, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ψήφισε τον πολυαναμενόμενο κανονισμό για τους Αρωματικούς Υδρογονάνθρακες Ορυκτελαίων (ΜΟΑΗ) στα ελαιόλαδα και στα πυρηνέλαια - μια διαδικασία που κράτησε 26 ολόκληρα χρόνια. Η απόφαση ανακοινώθηκε επίσημα στα μέσα ενημέρωσης στις 15 Μαΐου 2026, αναφέροντας αποκλειστικά τα ποσοτικά όρια και τα χρονοδιαγράμματα εφαρμογής τους.
Σύμφωνα με τον νέο κανονισμό, για τα ελαιόλαδα τίθεται όριο 4,0 mg/kg από 1η Μαρτίου 2027, με περαιτέρω μείωση σε 2,0 mg/kg από 1η Ιανουαρίου 2028. Για τα πυρηνέλαια τα όρια είναι εξαιρετικά αυστηρά: 10,0 mg/kg από 1η Μαρτίου 2028, 5,0 mg/kg από 1η Ιανουαρίου 2029 και 2,0 mg/kg από 1η Ιανουαρίου 2030.
Η Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε), η μοναδική μη κρατική οντότητα που αναγνωρίζει και συνομιλεί η Κομισιόν στην Ελλάδα, εκφράζει έντονες επιφυλάξεις. Σύμφωνα με την 4Ε, η μέθοδος μέτρησης που προτείνεται από την Κομισιόν είναι αναξιόπιστη, διότι συν-προσδιορίζει και ενδογενή συστατικά του ελαιόκαρπου τα οποία δεν είναι τοξικά. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και άριστης ποιότητας παρθένο ελαιόλαδο μπορεί να χαρακτηριστεί εσφαλμένα ως «εκτός ορίων».
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η κατάσταση για τα πυρηνελαιουργεία. Το ερώτημα παραμένει αναπάντητο: είναι εφικτό για τα Ελληνικά πυρηνελαιουργεία να προσαρμοστούν στο όριο των 2,0 mg/kg μέσα σε μόλις 3,5 χρόνια, με την υπάρχουσα τεχνολογία και χωρίς τεράστιες επενδύσεις; Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κλάδος αντιπροσωπεύει μέσο ετήσιο κύκλο εξαγωγών άνω των 50 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ τα πυρηνελαιουργεία αποτελούν βασικό «οικολογικό σταθμό» της κυκλικής οικονομίας του ελαιολάδου.
Η 4Ε επισημαίνει ότι ο νέος κανονισμός ενδέχεται να δημιουργήσει αλυσιδωτές επιπτώσεις σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας: από τα πυρηνελαιουργεία στα ελαιοτριβεία και από εκεί στους ίδιους τους ελαιοπαραγωγούς. Παράλληλα, αμφισβητείται η στάση που κράτησε η ελληνική αντιπροσωπεία, η οποία ψήφισε υπέρ της πρότασης της Κομισιόν — απόφαση που παρουσιάστηκε ως επιτυχία, παρά τις σοβαρές ανοιχτές επιστημονικές και οικονομικές εκκρεμότητες.
Η 4Ε αναμένει την πλήρη δημοσίευση του κανονισμού με τα παραρτήματά του, και κυρίως τη μέθοδο ανάλυσης και μέτρησης, προκειμένου να αξιολογηθεί στο σύνολό της μια ρύθμιση που -κατά την εκτίμησή της- όχι μόνο δεν λύνει προβλήματα του παρελθόντος αλλά ανοίγει νέα μέτωπα για το ελληνικό ελαιόλαδο και πυρηνέλαιο.
Το άρθρο έχει δημιουργηθεί από Τεχνητή Νοημοσύνη ΑΙ της APELA
Σύμφωνα με τον νέο κανονισμό, για τα ελαιόλαδα τίθεται όριο 4,0 mg/kg από 1η Μαρτίου 2027, με περαιτέρω μείωση σε 2,0 mg/kg από 1η Ιανουαρίου 2028. Για τα πυρηνέλαια τα όρια είναι εξαιρετικά αυστηρά: 10,0 mg/kg από 1η Μαρτίου 2028, 5,0 mg/kg από 1η Ιανουαρίου 2029 και 2,0 mg/kg από 1η Ιανουαρίου 2030.
Η Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε), η μοναδική μη κρατική οντότητα που αναγνωρίζει και συνομιλεί η Κομισιόν στην Ελλάδα, εκφράζει έντονες επιφυλάξεις. Σύμφωνα με την 4Ε, η μέθοδος μέτρησης που προτείνεται από την Κομισιόν είναι αναξιόπιστη, διότι συν-προσδιορίζει και ενδογενή συστατικά του ελαιόκαρπου τα οποία δεν είναι τοξικά. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και άριστης ποιότητας παρθένο ελαιόλαδο μπορεί να χαρακτηριστεί εσφαλμένα ως «εκτός ορίων».
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η κατάσταση για τα πυρηνελαιουργεία. Το ερώτημα παραμένει αναπάντητο: είναι εφικτό για τα Ελληνικά πυρηνελαιουργεία να προσαρμοστούν στο όριο των 2,0 mg/kg μέσα σε μόλις 3,5 χρόνια, με την υπάρχουσα τεχνολογία και χωρίς τεράστιες επενδύσεις; Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κλάδος αντιπροσωπεύει μέσο ετήσιο κύκλο εξαγωγών άνω των 50 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ τα πυρηνελαιουργεία αποτελούν βασικό «οικολογικό σταθμό» της κυκλικής οικονομίας του ελαιολάδου.
Η 4Ε επισημαίνει ότι ο νέος κανονισμός ενδέχεται να δημιουργήσει αλυσιδωτές επιπτώσεις σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας: από τα πυρηνελαιουργεία στα ελαιοτριβεία και από εκεί στους ίδιους τους ελαιοπαραγωγούς. Παράλληλα, αμφισβητείται η στάση που κράτησε η ελληνική αντιπροσωπεία, η οποία ψήφισε υπέρ της πρότασης της Κομισιόν — απόφαση που παρουσιάστηκε ως επιτυχία, παρά τις σοβαρές ανοιχτές επιστημονικές και οικονομικές εκκρεμότητες.
Η 4Ε αναμένει την πλήρη δημοσίευση του κανονισμού με τα παραρτήματά του, και κυρίως τη μέθοδο ανάλυσης και μέτρησης, προκειμένου να αξιολογηθεί στο σύνολό της μια ρύθμιση που -κατά την εκτίμησή της- όχι μόνο δεν λύνει προβλήματα του παρελθόντος αλλά ανοίγει νέα μέτωπα για το ελληνικό ελαιόλαδο και πυρηνέλαιο.
Το άρθρο έχει δημιουργηθεί από Τεχνητή Νοημοσύνη ΑΙ της APELA
Στις 13 Μαΐου 2026, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ψήφισε τον πολυαναμενόμενο κανονισμό για τους Αρωματικούς Υδρογονάνθρακες Ορυκτελαίων (ΜΟΑΗ) στα ελαιόλαδα και στα πυρηνέλαια - μια διαδικασία που κράτησε 26 ολόκληρα χρόνια. Η απόφαση ανακοινώθηκε επίσημα στα μέσα ενημέρωσης στις 15 Μαΐου 2026, αναφέροντας αποκλειστικά τα ποσοτικά όρια και τα χρονοδιαγράμματα εφαρμογής τους.
Σύμφωνα με τον νέο κανονισμό, για τα ελαιόλαδα τίθεται όριο 4,0 mg/kg από 1η Μαρτίου 2027, με περαιτέρω μείωση σε 2,0 mg/kg από 1η Ιανουαρίου 2028. Για τα πυρηνέλαια τα όρια είναι εξαιρετικά αυστηρά: 10,0 mg/kg από 1η Μαρτίου 2028, 5,0 mg/kg από 1η Ιανουαρίου 2029 και 2,0 mg/kg από 1η Ιανουαρίου 2030.
Η Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε), η μοναδική μη κρατική οντότητα που αναγνωρίζει και συνομιλεί η Κομισιόν στην Ελλάδα, εκφράζει έντονες επιφυλάξεις. Σύμφωνα με την 4Ε, η μέθοδος μέτρησης που προτείνεται από την Κομισιόν είναι αναξιόπιστη, διότι συν-προσδιορίζει και ενδογενή συστατικά του ελαιόκαρπου τα οποία δεν είναι τοξικά. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και άριστης ποιότητας παρθένο ελαιόλαδο μπορεί να χαρακτηριστεί εσφαλμένα ως «εκτός ορίων».
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η κατάσταση για τα πυρηνελαιουργεία. Το ερώτημα παραμένει αναπάντητο: είναι εφικτό για τα Ελληνικά πυρηνελαιουργεία να προσαρμοστούν στο όριο των 2,0 mg/kg μέσα σε μόλις 3,5 χρόνια, με την υπάρχουσα τεχνολογία και χωρίς τεράστιες επενδύσεις; Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κλάδος αντιπροσωπεύει μέσο ετήσιο κύκλο εξαγωγών άνω των 50 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ τα πυρηνελαιουργεία αποτελούν βασικό «οικολογικό σταθμό» της κυκλικής οικονομίας του ελαιολάδου.
Η 4Ε επισημαίνει ότι ο νέος κανονισμός ενδέχεται να δημιουργήσει αλυσιδωτές επιπτώσεις σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας: από τα πυρηνελαιουργεία στα ελαιοτριβεία και από εκεί στους ίδιους τους ελαιοπαραγωγούς. Παράλληλα, αμφισβητείται η στάση που κράτησε η ελληνική αντιπροσωπεία, η οποία ψήφισε υπέρ της πρότασης της Κομισιόν — απόφαση που παρουσιάστηκε ως επιτυχία, παρά τις σοβαρές ανοιχτές επιστημονικές και οικονομικές εκκρεμότητες.
Η 4Ε αναμένει την πλήρη δημοσίευση του κανονισμού με τα παραρτήματά του, και κυρίως τη μέθοδο ανάλυσης και μέτρησης, προκειμένου να αξιολογηθεί στο σύνολό της μια ρύθμιση που -κατά την εκτίμησή της- όχι μόνο δεν λύνει προβλήματα του παρελθόντος αλλά ανοίγει νέα μέτωπα για το ελληνικό ελαιόλαδο και πυρηνέλαιο.
Το άρθρο έχει δημιουργηθεί από Τεχνητή Νοημοσύνη ΑΙ της APELA
Σύμφωνα με τον νέο κανονισμό, για τα ελαιόλαδα τίθεται όριο 4,0 mg/kg από 1η Μαρτίου 2027, με περαιτέρω μείωση σε 2,0 mg/kg από 1η Ιανουαρίου 2028. Για τα πυρηνέλαια τα όρια είναι εξαιρετικά αυστηρά: 10,0 mg/kg από 1η Μαρτίου 2028, 5,0 mg/kg από 1η Ιανουαρίου 2029 και 2,0 mg/kg από 1η Ιανουαρίου 2030.
Η Επιστημονική Εταιρεία Εγκυκλοπαιδιστών Ελαιοκομίας (4Ε), η μοναδική μη κρατική οντότητα που αναγνωρίζει και συνομιλεί η Κομισιόν στην Ελλάδα, εκφράζει έντονες επιφυλάξεις. Σύμφωνα με την 4Ε, η μέθοδος μέτρησης που προτείνεται από την Κομισιόν είναι αναξιόπιστη, διότι συν-προσδιορίζει και ενδογενή συστατικά του ελαιόκαρπου τα οποία δεν είναι τοξικά. Αυτό σημαίνει ότι ακόμη και άριστης ποιότητας παρθένο ελαιόλαδο μπορεί να χαρακτηριστεί εσφαλμένα ως «εκτός ορίων».
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η κατάσταση για τα πυρηνελαιουργεία. Το ερώτημα παραμένει αναπάντητο: είναι εφικτό για τα Ελληνικά πυρηνελαιουργεία να προσαρμοστούν στο όριο των 2,0 mg/kg μέσα σε μόλις 3,5 χρόνια, με την υπάρχουσα τεχνολογία και χωρίς τεράστιες επενδύσεις; Αξίζει να σημειωθεί ότι ο κλάδος αντιπροσωπεύει μέσο ετήσιο κύκλο εξαγωγών άνω των 50 εκατομμυρίων ευρώ, ενώ τα πυρηνελαιουργεία αποτελούν βασικό «οικολογικό σταθμό» της κυκλικής οικονομίας του ελαιολάδου.
Η 4Ε επισημαίνει ότι ο νέος κανονισμός ενδέχεται να δημιουργήσει αλυσιδωτές επιπτώσεις σε ολόκληρη την αλυσίδα αξίας: από τα πυρηνελαιουργεία στα ελαιοτριβεία και από εκεί στους ίδιους τους ελαιοπαραγωγούς. Παράλληλα, αμφισβητείται η στάση που κράτησε η ελληνική αντιπροσωπεία, η οποία ψήφισε υπέρ της πρότασης της Κομισιόν — απόφαση που παρουσιάστηκε ως επιτυχία, παρά τις σοβαρές ανοιχτές επιστημονικές και οικονομικές εκκρεμότητες.
Η 4Ε αναμένει την πλήρη δημοσίευση του κανονισμού με τα παραρτήματά του, και κυρίως τη μέθοδο ανάλυσης και μέτρησης, προκειμένου να αξιολογηθεί στο σύνολό της μια ρύθμιση που -κατά την εκτίμησή της- όχι μόνο δεν λύνει προβλήματα του παρελθόντος αλλά ανοίγει νέα μέτωπα για το ελληνικό ελαιόλαδο και πυρηνέλαιο.
Το άρθρο έχει δημιουργηθεί από Τεχνητή Νοημοσύνη ΑΙ της APELA















































