Λένε ότι μια εικόνα ισούται με χίλιες λέξεις. Εμείς θα πούμε ότι υπάρχουν εικόνες που ισούνται με χίλιες μέρες συζήτησης. Μια συζήτηση που για χίλιους δύο λόγους δεν γίνεται ποτέ, με αποτέλεσμα να ψάχνουμε να βρούμε τι στο διάολο μας έφτασε να διαδηλώνουμε κατά των ιδανικών που μεγαλώσαμε.

Βέβαια ανά τους αιώνες, αυτές τις εικόνες τις βλέπουμε κυρίως από εφήβους (μικρούς και μεγάλους) που επαναστατούν ενάντια στην όποια πίεση νιώθουν. Παλιά όμως η μόρφωση υπήρχε για τους λίγους και έλεγαν, «κοίτα τι κάνουν οι αμόρφωτοι». Τώρα βλέπουμε μορφωμένα παιδιά (γιατί όλοι έχουν τελειώσει ένα λύκειο) να εκφράζονται με ακόμα πιο έντονο τρόπο, ανοικτά και ευθαρσώς, για ότι τους καταπιέζει.

Έτσι λοιπόν «Στο διάολο η οικογένεια, στο διάολο η πατρίς, η Ελλάδα να πεθάνει να ζήσουμε εμείς».

Ψύχραιμα βλέποντας αυτό το σύνθημα, νομίζουμε πως πρόκειται για ένα μήνυμα που προέρχεται από μια κατάσταση survivor, λίγο πριν τιναχτούν τα πάντα στον αέρα, λίγο πριν την καταστροφή ή μπορεί και να είναι απλά κατευθυνόμενη για άλλους λόγους.

Όμως το παραπάνω σύνθημα της φωτογραφίας, δεν σας θυμίζει μια κατάσταση του στυλ:

Η οικογένεια πιέζει τα παιδιά της γιατί δεν μπορεί να ανταπεξέλθει (οικονομικά κυρίως) με αξιοπρέπεια, η πατρίδα μας πίνει το αίμα ζητώντας μας φόρους και άλλους φόρους, και τελικά η Ελλάδα από το να μας πεθάνει στην πίεση, ας γίνει βρε παιδάκι μου ακόμα και Τουρκία, αρκεί να φύγει η ασφυξία από πάνω μας να αισθανθούμε ελεύθεροι στο κλουβί μας;

Μηνύματα, που αγαπητοί αναγνώστες αν δεν τα συζητήσουμε τώρα εν τη γενέσει τους, θα έχουμε σοβαρό πρόβλημα αργότερα.


Γ.Κ.