notification icon
Θα θέλατε να σας ενημερώνουμε για τα έκτακτα γεγονότα ;

«Αμαζόνα: Θηλυκή αξιοπρέπεια - Ανδρική δύναμη»

slider_image
07-10-2021

Υπάρχουν αμαζόνες σήμερα;

Γράφει η Ελένη Παπατσώρη

ΑΜΑΖΟΝΑ: ΘΗΛΥΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ – ΑΝΔΡΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ


«Γύρ΄ απ’ την όμορφη Σελήνη
τα άστρα γοργά την φεγγερή θωριά τους κρύβουν,
σαν ολόγιομη λάμπει από τον αιθέρα
στην γη (ακέρηα επάνω)»
Σαπφώ.

Με την λέξη αμαζόνα σήμερα εννοούμε μια γυναίκα όμορφη στην εμφάνιση που αποπνέει έντονο ερωτισμό και εκφράζει δυναμισμό και αυτοπεποίθηση, μια γυναίκα περισσότερο σκληρή και λιγότερο τρυφερή χωρίς νάζι. Μάλιστα η λέξη am azone στη Γαλλική γλώσσα (δανεική από την Ελληνική) σημαίνει, γυναικεία στολή ιππασίας, δηλαδή  μας παραπέμπει σε μια γυναίκα έφιππη, να μας ‘χαράζει δρόμο‘. Να είναι αρχηγός δηλαδή. Σε αρκετές δε περιπτώσεις η λέξη χρησιμοποιείται για την γυναίκα που δεν έχει τον άνδρα σύντροφο, ως προτεραιότητα επιλογής, αλλά στην επιλογή του συντρόφου, η ίδια να παίζει το ρόλο του.

Είχε όμως πάντοτε ανά τους αιώνες αυτήν την σημασία η λέξη; Διότι πρόκειται περί λέξεως και έννοιας που έρχεται από πολύ πίσω, την ιστορία, την προϊστορία, την μυθολογία.

Μιας και αναφέραμε πως είναι λέξη ελληνική ας ξεκινήσουμε με την ετυμολογία της. Προέρχεται από το α και την λέξη -μαζός- που στην αρχαία ελληνική σημαίνει χωρίς μαστός (βυζί), αν το, α το δούμε στερητικά ή με πολλούς μαστούς αν δούμε αθροιστικά. Αυτό αποδεικνύεται από το γλυπτό άγαλμα του Πολύκλειτου (γλύπτη της αρχαιότητας) που την εμφανίζει με κομμένο τον δεξιό μαστό και σκεπασμένο για λόγους αισθητικής και εμφανή τον αριστερό και από τις «πολύμαστες» αμαζόνες που λάτρευαν την θεά Άρτεμη στην Έφεσο. Είναι η θεά με τους πολλούς μαστούς. Αυτά για την απόδειξη της ετυμολογίας που προανέφερα.

Όσον για την Ελληνικότητα της λέξης το μαρτυρούν το πλήθος των γλυπτών και παραστάσεων με πιο ονομαστά οι « αμαζονομαχίες» στην δυτική μετόπη του Παρθενώνα και στο ναό του Ασκληπιού στην Επίδαυρο. Η «πληγωμένη αμαζών» στην Πέργαμο είναι ένα από τα ωραιότερα έργα της Ελληνικής γλυπτικής της αρχαιότητας που απεικονίζει το πώς μηδενίζεται η ρωμαλέα γυναίκα που έχει ζωντανή την νεότητά της και την δροσιά της. Η «Αμαζών» γλυπτό άγαλμα του μουσείου του Βατικανού είναι επίσης ελληνικής προέλευσης.

Στην μυθολογία τώρα. Αρχικά εμφανίζονται ως προσωποποιημένες φυσικές δυνάμεις της θύελλας (Άελλα) και του μαύρου σύννεφου (Κελαινώ) όπως τα ονόματα που σώθηκαν το αποδεικνύουν και στην συνέχεια θεοποιήθηκαν ως κόρες του Άρη σε σύγκρουση με τους θεούς του ήλιου και του φωτός. Την σύγκρουση την περιγράφουν οι μύθοι των μυθικών ηλιακών ηρώων Ηρακλή και Θησέα. Ο πρώτος με τον ένατο άθλο του να φέρει πίσω την «ζώνη» της Ιππολύτης, βασίλισσας των Αμαζόνων, την οποία είχε χαρίσει ο θεός Άρης. Ο δεύτερος πολεμούσε κατά των αμαζόνων και αφού νίκησε έφερε ως λάφυρο την «Αντιόπη» (αμαζόνα όμορφη) και απέκτησε με αυτήν γιό τον Ιππόλυτο. Η μάχη αυτή τοποθετείται να έγινε  στην Αθήνα (Πνύκα). Ο Θησέας να μάχεται κατά των αμαζόνων είναι γλυπτό στη βάση του αγάλματος του «Ολυμπίου Διός» και με αυτό αποδεικνύεται ο μύθος.

Στην προϊστορία φαίνονται ως λαός που ήρθαν να βοηθήσουν τους Τρώες στην μάχη του Αχιλλέα με αυτούς. Την ιστορία του λαού των αμαζόνων τον συναντάμε στα λόγια των Αθηναίων ρητόρων, ότι δηλαδή υπήρξε λαός που κατοικούσε σε όλες τις χώρες της Μ. Ασίας, Λυδίας, Καρίας, Μυσίας (σημερινή νότια και κεντρική Τουρκία). Στην εποχή του Μ. Αλεξάνδρου αναφέρεται πως ο ίδιος έφερε στο στρατόπεδό του αμαζόνες με τα άλογά τους και γυναίκες οπλισμένες με τσεκούρια.

Όλα αυτά βέβαια δεν αποδεικνύουν ότι υπήρχε λαός αμαζόνων αλλά σε γραπτά κείμενα αναφέρονται ως υποθέσεις. Μεταξύ θρύλου και πραγματικότητας, γι΄ αυτό ο όρος αμαζόνα έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον και έχει εμπνεύσει γλύπτες, ζωγράφους, μουσικούς, του αρχαίου και του νεότερου κόσμου, με την παρθενία, την απλότητα, την τόλμη και την θαυμαστή ομορφιά σαν κυριότερα χαρακτηριστικά να κυριαρχούν στα έργα τους.

Υπάρχουν αμαζόνες σήμερα; ΝΑΙ. Είναι αμαζόνα κάθε γυναίκα που στις φλέβες της τρέχει λευτεριά και τα σχοινιά δεν την κρατούν. Δεν φοβάται τίποτα, ο φόβος τρέχει να σωθεί από αυτήν. Προχωρεί μπροστά γιατί δεν υπάρχει άλλος δρόμος και αν προσπαθήσεις να την σταματήσεις θα νιώσεις την οργή της.

Κάθε αιώνας τρέφει ένα πεινασμένο αφέντη μα όλοι αυτοί θα γίνουν σκόνη, ενώ εμείς οι αμαζόνες θα ζούμε αιώνια.

Σας ενθαρρύνω να συνεχίσετε μόνοι σας το κυνήγι των αμαζόνων να απολαύσετε τους αρχαίους μύθους που είναι διαθέσιμοι ακόμη και τώρα χιλιετίες αργότερα σε πολλές διαφορετικές και ενδιαφέρουσες ερμηνείες.

Σας χαιρετώ.

Εις το επανιδείν.

Γράφει η Ελένη Παπατσώρη

ΑΜΑΖΟΝΑ: ΘΗΛΥΚΗ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ – ΑΝΔΡΙΚΗ ΔΥΝΑΜΗ


«Γύρ΄ απ’ την όμορφη Σελήνη
τα άστρα γοργά την φεγγερή θωριά τους κρύβουν,
σαν ολόγιομη λάμπει από τον αιθέρα
στην γη (ακέρηα επάνω)»
Σαπφώ.

Με την λέξη αμαζόνα σήμερα εννοούμε μια γυναίκα όμορφη στην εμφάνιση που αποπνέει έντονο ερωτισμό και εκφράζει δυναμισμό και αυτοπεποίθηση, μια γυναίκα περισσότερο σκληρή και λιγότερο τρυφερή χωρίς νάζι. Μάλιστα η λέξη am azone στη Γαλλική γλώσσα (δανεική από την Ελληνική) σημαίνει, γυναικεία στολή ιππασίας, δηλαδή  μας παραπέμπει σε μια γυναίκα έφιππη, να μας ‘χαράζει δρόμο‘. Να είναι αρχηγός δηλαδή. Σε αρκετές δε περιπτώσεις η λέξη χρησιμοποιείται για την γυναίκα που δεν έχει τον άνδρα σύντροφο, ως προτεραιότητα επιλογής, αλλά στην επιλογή του συντρόφου, η ίδια να παίζει το ρόλο του.

Είχε όμως πάντοτε ανά τους αιώνες αυτήν την σημασία η λέξη; Διότι πρόκειται περί λέξεως και έννοιας που έρχεται από πολύ πίσω, την ιστορία, την προϊστορία, την μυθολογία.

Μιας και αναφέραμε πως είναι λέξη ελληνική ας ξεκινήσουμε με την ετυμολογία της. Προέρχεται από το α και την λέξη -μαζός- που στην αρχαία ελληνική σημαίνει χωρίς μαστός (βυζί), αν το, α το δούμε στερητικά ή με πολλούς μαστούς αν δούμε αθροιστικά. Αυτό αποδεικνύεται από το γλυπτό άγαλμα του Πολύκλειτου (γλύπτη της αρχαιότητας) που την εμφανίζει με κομμένο τον δεξιό μαστό και σκεπασμένο για λόγους αισθητικής και εμφανή τον αριστερό και από τις «πολύμαστες» αμαζόνες που λάτρευαν την θεά Άρτεμη στην Έφεσο. Είναι η θεά με τους πολλούς μαστούς. Αυτά για την απόδειξη της ετυμολογίας που προανέφερα.

Όσον για την Ελληνικότητα της λέξης το μαρτυρούν το πλήθος των γλυπτών και παραστάσεων με πιο ονομαστά οι « αμαζονομαχίες» στην δυτική μετόπη του Παρθενώνα και στο ναό του Ασκληπιού στην Επίδαυρο. Η «πληγωμένη αμαζών» στην Πέργαμο είναι ένα από τα ωραιότερα έργα της Ελληνικής γλυπτικής της αρχαιότητας που απεικονίζει το πώς μηδενίζεται η ρωμαλέα γυναίκα που έχει ζωντανή την νεότητά της και την δροσιά της. Η «Αμαζών» γλυπτό άγαλμα του μουσείου του Βατικανού είναι επίσης ελληνικής προέλευσης.

Στην μυθολογία τώρα. Αρχικά εμφανίζονται ως προσωποποιημένες φυσικές δυνάμεις της θύελλας (Άελλα) και του μαύρου σύννεφου (Κελαινώ) όπως τα ονόματα που σώθηκαν το αποδεικνύουν και στην συνέχεια θεοποιήθηκαν ως κόρες του Άρη σε σύγκρουση με τους θεούς του ήλιου και του φωτός. Την σύγκρουση την περιγράφουν οι μύθοι των μυθικών ηλιακών ηρώων Ηρακλή και Θησέα. Ο πρώτος με τον ένατο άθλο του να φέρει πίσω την «ζώνη» της Ιππολύτης, βασίλισσας των Αμαζόνων, την οποία είχε χαρίσει ο θεός Άρης. Ο δεύτερος πολεμούσε κατά των αμαζόνων και αφού νίκησε έφερε ως λάφυρο την «Αντιόπη» (αμαζόνα όμορφη) και απέκτησε με αυτήν γιό τον Ιππόλυτο. Η μάχη αυτή τοποθετείται να έγινε  στην Αθήνα (Πνύκα). Ο Θησέας να μάχεται κατά των αμαζόνων είναι γλυπτό στη βάση του αγάλματος του «Ολυμπίου Διός» και με αυτό αποδεικνύεται ο μύθος.

Στην προϊστορία φαίνονται ως λαός που ήρθαν να βοηθήσουν τους Τρώες στην μάχη του Αχιλλέα με αυτούς. Την ιστορία του λαού των αμαζόνων τον συναντάμε στα λόγια των Αθηναίων ρητόρων, ότι δηλαδή υπήρξε λαός που κατοικούσε σε όλες τις χώρες της Μ. Ασίας, Λυδίας, Καρίας, Μυσίας (σημερινή νότια και κεντρική Τουρκία). Στην εποχή του Μ. Αλεξάνδρου αναφέρεται πως ο ίδιος έφερε στο στρατόπεδό του αμαζόνες με τα άλογά τους και γυναίκες οπλισμένες με τσεκούρια.

Όλα αυτά βέβαια δεν αποδεικνύουν ότι υπήρχε λαός αμαζόνων αλλά σε γραπτά κείμενα αναφέρονται ως υποθέσεις. Μεταξύ θρύλου και πραγματικότητας, γι΄ αυτό ο όρος αμαζόνα έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον και έχει εμπνεύσει γλύπτες, ζωγράφους, μουσικούς, του αρχαίου και του νεότερου κόσμου, με την παρθενία, την απλότητα, την τόλμη και την θαυμαστή ομορφιά σαν κυριότερα χαρακτηριστικά να κυριαρχούν στα έργα τους.

Υπάρχουν αμαζόνες σήμερα; ΝΑΙ. Είναι αμαζόνα κάθε γυναίκα που στις φλέβες της τρέχει λευτεριά και τα σχοινιά δεν την κρατούν. Δεν φοβάται τίποτα, ο φόβος τρέχει να σωθεί από αυτήν. Προχωρεί μπροστά γιατί δεν υπάρχει άλλος δρόμος και αν προσπαθήσεις να την σταματήσεις θα νιώσεις την οργή της.

Κάθε αιώνας τρέφει ένα πεινασμένο αφέντη μα όλοι αυτοί θα γίνουν σκόνη, ενώ εμείς οι αμαζόνες θα ζούμε αιώνια.

Σας ενθαρρύνω να συνεχίσετε μόνοι σας το κυνήγι των αμαζόνων να απολαύσετε τους αρχαίους μύθους που είναι διαθέσιμοι ακόμη και τώρα χιλιετίες αργότερα σε πολλές διαφορετικές και ενδιαφέρουσες ερμηνείες.

Σας χαιρετώ.

Εις το επανιδείν.

Μοιράσου το άρθρο:

Η APELA προτείνει

image