Πόρτολας: Ψυχολογία για μια καλύτερη ζωή, η ευτυχία σου με τους όρους των άλλων

13/06/2014

  • Εκτύπωση
  • Σμίκρυνση
  • Επαναφορά
  • Μεγέθυνση
Μεγέθυνση εικόνας
(Μέρος 1ο)

«Αν σταματούσαμε να κυνηγάμε την ευτυχία, θα περνούσαμε πολύ καλύτερα»
Edith Wharton

«Η ευτυχία δεν είναι ένας σταθμός που πρέπει να φτάσεις, αλλά ο τρόπος που ταξιδεύεις»
Margaret Lee Runbeck




Τι είναι η ευτυχία; Μια απορία που ταλανίζει την ανθρώπινη φύση. Ένα ερώτημα που στο πέρασμα των αιώνων, ποτέ δεν έλαβε σαφή απάντηση. Τίποτα δεν είναι πιο ακαθόριστο, πιο ρευστό από την έννοια της ευτυχίας. Η ευτυχία είναι ένα αίνιγμα. Σε κάθε ιστορική εποχή έπαιρνε η μορφή των διαφόρων νοημάτων που της έδιναν. Έτσι, υφίσταται η ευτυχία της δράσης, της ψυχής, των αισθήσεων, του πλούτου, της φτώχειας, της αρετής αλλά και του εγκλήματος. Σύμφωνα με τον Ντιντερό, οι θεωρίες περί ευτυχίας απλά αφηγούνται την ιστορία των δημιουργών τους.

Αυτή η ακαθόριστη ευτυχία αποτέλεσε, και δεν έπαψε ποτέ να αποτελεί, την επιδίωξη όλων των ανθρώπων. Κι οι πιο «φιλοσοφημένοι» από αυτούς κατέληξαν στην κοινή διαπίστωση: η τόσο πολυπόθητη ευτυχία δεν είναι δυνατόν να συλληφθεί, γιατί απλά ξεφεύγει όσο περισσότερο την κυνηγάς. Κι αυτό για το λόγο, ότι, η ιδανική ευτυχία θα ήταν μια ευτυχία διαρκώς πραγματοποιούμενη και διαρκώς αναγεννώμενη, ώστε να αποφεύγεται η απογοήτευση και η πλήξη.

Μεγάλα λάθη στην επιδίωξη της ευτυχίας είναι:
  Το πιστεύω ότι ευτυχισμένος είναι αυτός που βρίσκεται σε μια μόνιμη κατάσταση χαράς, χωρίς αναποδιές και στιγμές στεναχώριας.
  Η αδυναμία να εκτιμάμε όσα έχουμε.
  Το γεγονός ότι βαριόμαστε εύκολα ακόμα και στην πιο όμορφη κατάσταση, και
  Ότι μονίμως επιζητάμε κάτι καινούργιο να συνταράξει τη ζωή μας.

Αυτά ήταν διαχρονικά χαρακτηριστικά στον αγώνα της κατάκτησης της ευτυχίας. Δυστυχώς, τις τελευταίες δεκαετίες λόγω της ευκολίας μετάδοσης των πληροφοριών, έντεχνα και για δικό τους όφελος, κάποιοι (σας αφήνω να σκεφτείτε ποιοι και ποιο το όφελος τους) έθεσαν νέους όρους για να είναι κάποιος ευτυχισμένος. Έτσι, εμφανίστηκαν νέα φαινόμενα που παίζουν κύριο ρόλο στο «κυνήγι» της ευτυχίας.

Αυτά είναι: η ευθυγράμμιση με τις ηδονές της πλειονότητας και ο υπερβολικός θαυμασμός της ζωής κάποιων διασήμων, που θεωρούνται οι ευνοούμενοι της τύχης, οι εκλεκτοί αυτού του κόσμου.

Με αυτά τα πρότυπα εκατομμύρια ανθρώπων ξεχύθηκαν στον αγώνα της απόκτησης μιας ετερο-επιβαλλόμενης ευτυχίας όπου τα πάντα γίνονται δυσφορία, μαρτύριο, ματαίωση, αγωνία ύπαρξης...

Δυστυχία πλέον δεν είναι μόνο το κακό που συμβαίνει στη ζωή μας και την απειλεί αλλά, ακόμα χειρότερα, η ίδια η αποτυχία της απόκτησης όσων νομίζουμε ότι θα φέρουν την ευτυχία. Έτσι, μπαίνουμε σ’ έναν αγώνα απόκτησης κάθε υλικού αγαθού, που κάποιος άλλος έχει, με την ψευδαίσθηση ότι αυτό θα μας φέρει την ευτυχία.

Προσπαθούμε με κάθε τρόπο και κόστος να αποκτήσουμε ότι μας λένε ότι κατέχει κάποιος επώνυμος, αναλώνοντας τη ζωή, την ενέργεια και τις οικονομίες μας σε κάτι πιθανότατα άπιαστο ή απατηλό. Και όσο προσπαθούμε και το όνειρο φαίνεται μακρινό (αν όχι άπιαστο) τόσο βυθιζόμαστε την κατάθλιψη. Κι αυτό γιατί κανένας δε μας έμαθε να ευχαριστιόμαστε με τη διαδρομή αλλά θεωρούμε ότι χαρά φέρνει μόνο η επίτευξη του στόχου.

Πότε δεν ψάξαμε μέσα μας τι είναι καλό για εμάς και τι πραγματικά θα μας έκανε χαρούμενους. Απλά αφεθήκαμε στις υποδείξεις κάποιων και ακολουθήσαμε τις ηλίθιες συμβουλές τους. Προσπαθήσαμε να ολοκληρώσουμε το μακρύ κατάλογο του «τι πρέπει να έχετε κάνει μέχρι τα είκοσι, τριάντα, σαράντα…». Και κάθε φορά που ανακαλύπταμε ότι φτάσαμε σε αυτό το χρονικό ορόσημο και δεν είχαμε ολοκληρώσει τη λίστα κάτι μέσα μας κατέρρεε... (Συνεχίζεται)

Δρ.  Πόρτολας Νίκος
Αξιωματικός Π.Ν. ε.α. - Ψυχολόγος,
MSc ΔΜΥ, PhD Κοινωνικής Ψυχολογίας
fb: Psychology for a better life


Δείτε επίσης
loading...

Δείτεπερισσότερα